პოლიტიკა

სომხეთის დარტყმამ მიზანს მიაღწია, შეტაკებამ რუსეთში გადაინაცვლა

ფაქტიურად, ეჭვგარეშეა, რომ ტავუშში აზერბაიჯანული პროვოკაცია სხვა არაფერი იყო, თუ არა თურქული ინსტრუქცია, რომლის ფესვებიც უნდა ვეძებოთ რუსეთ-თურქულ ურთიერთობებში. ძნელი იყო იმის თქმა, თუ რა იყო მისი მიზანი, იყო თუ არა მთავარი სამიზნე კავკასია, ან შეთანხმება რუსეთთან სხვა მიმართულებით. მაგალითად, ტავუშის ესკალაციიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, გამოცხადდა, რომ რუსეთმა და თურქეთმა მიაღწიეს შეთანხმებას ლიბიის ვითარების ირგვლივ.

ფაქტიურაად,  ეს მოხდა და აზერბაიჯანის მეშვეობით, თურქეთმა სიტუაცია წაააქეზა მმხოლოდ.   ეს იყო  საომარი მოქმედებები, რასაც შედეგად მოყვა ორმხრივი მსხვერპლი.  აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ სომხური მხარის ძლიერი რეაგირება ასევე იმით იყო განპირობებული, რომ ერევანმა  ადეკვატურად შეაფასა პროვოკაციის სიღრმე, შეეცადა ძლიერი დარტყმის განხორციელებით  თავიდან აეცილებინა მოქმედების ნელი  და გრძელმასშტაბიანი განვითარება.  ყველასათვის აშკარა იყო, რომ სომხურ-აზერბაიჯანული დაძაბულობის პროვოცირებით და შემდგომ ანკარის ჩარევით შეიძლება გადაქცეულიყო სრულმასშტაბიან ომად. ფართომასშტაბიანი ომი სხვა მსოფლიო კონფლიქტამდე მიგვიყვანს, რადგან სომხეთი არ არის სირია ან ლიბია, აქ საკითხები წყდება უფრო  დელიკატურად,  ძაფები გაცილებით უფრო გგადახლართულია ერთმანეთში.  

აღსანიშნავია, რომ საომაარ მოქმედებას თითქმის დაუყოვნებლივ მოჰყვა სხვადასხვა ზარები და მკაცრი განცხადებები ცეცხლის შეწყვეტის მოწოდების დასავლეთიდან. ზოგადად, შეიძლება ითქვას, რომ ერევნის  პროფილაქტიკურმა დარტყმამ იმუშავა და ამიტომაც კონფლიქტი „ექსპორტირებული“ იქნა. რაა დარტყმა შეიძლება მიაყენოსს რუსეთმაა თურქ-აზერბაიჯანულ ამ „საქონელს“.  ფაქტიურად,  ეჭვგარეშეა, რომ ტავუშის აზერბაიჯანული პროვოკაცია სხვა არაფერი იყო, თუ არა თურქეთის მითითება, რომელიც განაპირობა რუსეთ-თურქეთის ურთიერთობებმა. ძნელი იყო იმის თქმა, თუ რა იყო მისი მიზანი, იყო თუ არა მთავარი სამიზნე კავკასია, ან შეთანხმება რუსეთთან სხვა მიმართულებით. მაგალითად, ტავუშის ესკალაციიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, გამოცხადდა, რომ რუსეთმა და თურქეთმა მიაღწიეს შეთანხმებას ლიბიის ვითარების შესახებ.

თუმცა, ზოგადად, რეალური პრობლემა ნამდვილად არ არსებობს, მაგრამ საშიშია ის  პრეცედენტი, რომ შემდგომში სხვა საკითხის ირგვლივ და სხვა შემთხვევაში თურქეთი და რუსეთი შესაძლებელიაა კვლავ შეეჯაახონ ერთმანეთს სწორედ აქ სომხეთ-აზერბაიჯანის საზღვარზე. ანკარამ გამოიყენოს შეიარაღებული კონფლიქტის სომხეთ-აზერბაიჯანის საზღვართან, როგორც სხვა რეგიონებსა და ქვეყნებში რუსეთთან არსებული პრობლემებისა და ურთიერთობების გარკვევის შესაძლებლობა.

ნახეთ მეტი
Back to top button