ანალიტიკამთავარი

როგორ განვითარდება საქართველოში შიდა პოლიტიკური პროცესები და რას მისცემს ეს ცვლილება სომხეთ-საქართველოს ურთიერთობებს?

ქართველოლოგი ჯონი მელიქიანი  პროგრამა “ტარაწაშრჯან”-ის (რეგიონი) ფარგლებში შეეხო საქართველოს შიდა პოლიტიკურ პროცესებს, მათ შესაძლო განვითარებებსა და შედეგებს.

ქართველოლოგის შეფასებით, დღეს საქართველოში ძალზე რთული შიდაპოლიტიკური პროცესია. გახარიას თანამდებობიდან გადადგომამ ვერანაირად ვერ გადაჭრა საკითხი, რადგან ოპოზიციონერი მოღვაწის ნიკა მელიას მიმართ  აღკვეთის ღონისძიების გადახედვასთან დაკავშირებული სასამართლოს გადაწყვეტილება განახორციელდა ირაკლი ღარიბაშვილის მთავრობის დამტკიცებიდან რამდენიმე საათის შემდეგ. შიდაპოლიტიკური კრიზისი საქართველოში თვეების განმავლობაში გრძელდება, განსაკუთრებით ბოლო ეტაპი დაიწყო ნოემბრის შემდეგ, როდესაც არჩევნები ჩატარდა, მაგრამ ოპოზიციამ ბოიკოტი გამოუცხადა და პარლამენტში არ შევიდა. დღეს ოპოზიცია რამდენიმე მნიშვნელოვან საკითხს აყენებს: პოლიტპატიმრების განთავისუფლება, ვადამდელი არჩევნები, რაც კვლავ წითელი ხაზია მმართველი გუნდისთვის, მაგრამ ბევრი რამ არის დამოკიდებული იმაზე, თუ როგორ განვითარდება მიმდინარე პროცესები.

ექსპერტმა მნიშვნელოვნად მიიჩნია გარე ფაქტორის ზეგავლენაც. მისივე თქმით, აშშ-სა და ევროკავშირის ელჩების შუამავლობით შეიძლება შეიქმნას შესაძლებლობა, რომ ოპოზიციამ და მთავრობამ რაიმე საერთო მოსაზრებას მიაღწიონ და მიღებულ იქნეს განსაზღვრული შუალედური გადაწყვეტილებები.

შეეხო რა ოპოზიციის გამარჯვების შემთხვევაში სომხეთ-საქართველოს ურთიერთობებზე მათ შესაძლო გავლენას, მელიქიანმა აღნიშნა, რომ ორ ქვეყანას შორის არსებობს სტაბილური ურთიერთობები, რომლებიც ემყარება ეკონომიკურ თანამშრომლობას, ჰუმანიტარულ და პოლიტიკურ დიალოგს და დღესაც საუბარია დღის წესრიგის განახლებისა და ინსტიტუციური თანამშრომლობის გაღრმავების შესახებ. ოპოზიციის მოსვლის შემდეგ კიდევ ერთი საკითხი დგება. სააკაშვილის დაბრუნების შემთხვევაში, მან შეიძლება გააგრძელოს ის დღის წესრიგი, რომელიც 2012 წლამდე იყო, აზერბაიჯანთან და თურქეთთან ურთიერთობების უფრო მეტად გაღრმავებით.

გარეჯის პრობლემის მოგვარების შესაძლებლობაზე საუბრისას ექსპერტმა აღნიშნა, რომ პრობლემა არ არის ადვილი მოსაგვარებელი, რადგან არსებობს წითელი ხაზები, რომლებიც ხელს უშლის. აქ სხვა საკითხია ისიც, რომ იმ ყველაფერს, რა სომხურიც არსებობს როგორც არცახში, ასევე მათი კონტროლის ქვეშ არსებულ ტერიტორიებზე, აზერბაიჯანში ალბანური კულტურის ძეგლს უწოდებენ, ასე რომ, თუ ისინი საქართველოსთან დაკავშირებით დათმობაზე წავლენ და მიიღებენ, რომ ალბანური არ არის, კითხვის ნიშნის ქვეშ ხვდება ყველა დაჟინება და წლების განმავლობაში მუშაობა ალბანიფიკაციის მიმართულებით  სომხურ-აზერბაიჯანულ სფეროში.

ნახეთ მეტი
Back to top button