ანალიტიკამთავარი

სომხურ-რუსულ ალიანსს რეგიონში აზერბაიჯანისა და თურქეთის გარდა სხვა მოწინააღმდეგე არ ჰყავს: ხრამჩიხინი გაერთიანებული სამხედრო ჯგუფის წვრთნების შესახებ

სომხურ-რუსული ჯარების გაერთიანებული ჯგუფის ტაქტიკური წვრთნები აჩვენებს, რომ სომხურ-რუსული სამხედრო ალიანსი არსებობს და განაგრძობს გაძლიერებას. ამის შესახებ მოსკოვის პოლიტიკურ-სამხედრო ანალიზის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილემ, სამხედრო ექსპერტმა ალექსანდრე ხრამჩიხინმა “არსენპრესთან” საუბარში განაცხადა.

„ჯარი ვერ იარსებებს მომზადების, წვრთნისა და გაუმჯობესების გარეშე. თუ არის შეიარაღებული ძალები, მაშინ უნდა გააგრძელონ სწავლება, წინააღმდეგ შემთხვევაში უნდა დაიშალოს. ასე რომ, წმინდა სამხედრო თვალსაზრისით, ეს სრულიად ბუნებრივი მოვლენაა.  თუ ჩვენ ვსაუბრობთ არა ერთი, არამედ ორი ქვეყნის შეიარაღებული ძალების თანამშრომლობაზე, მაშინ საჭიროა ერთობლივი სამხედრო ოპერაციების განვითარება უფრო პრაქტიკული მომზადებით“, – განაცხადა ალექსანდრე ხრამჩიხინმა.

რაც შეეხება სწავლების პოლიტიკურ მხარეს, სამხედრო ექსპერტის თქმით, იმ შემთხვევაშიც კი, თუ გაერთიანებული სამხედრო ჯგუფის სამხედრო წვრთნებს პოლიტიკური ფონი ნამდვილად არ ექნება, მეზობელი ქვეყნები მაინც აღიქვამენ მოვლენას სომხეთსა და რუსეთს შორის სამხედრო ალიანსის გაძლიერებად.

„ამ შემთხვევაში კი ფუნდამენტურია პოლიტიკური ასპექტი. თუ არსებობს ჯარების გაერთიანებული ჯგუფი, მაშინ ვინ არის ჯგუფის მეთაური, რა იქნება ომის შემთხვევაში? ზუსტად არ ვიცი რა სცენარით მიმდინარეობს სამხედრო წვრთნები, მაგრამ აშკარაა, რომ აზერბაიჯანისა და თურქეთის გარდა სხვა მოწინააღმდეგეები არ გვყავს. გასაგებია,  რომ საქართველო არ შეიძლება იყოს სომხეთის ან რუსეთის მოწინააღმდეგე. ეს სერიოზულობას მოკლებულია.  ამიტომ, აზერბაიჯანისა და თურქეთის გარდა არავინ დარჩა“, – განაცხადა ალექსანდრე ხრამჩიხინმა.

ხოლო უფრო ფართო გაგებით, სომხურ-აზერბაიჯანული დაპირისპირება, რომელსაც სომხეთის და აზერბაიჯანის მოკავშირეებიც  უკავშირდებიან  ამა თუ იმ ფორმით,  მოსკოვის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილის აზრით, ჯდება ფართო რეგიონული გეოპოლიტიკური კონკურენციის სურათში, სადაც მთავარ როლში  სირიის კრიზისის მოგვარების სამი აქტიური მხარე – რუსეთი, თურქეთი და ირანი გვევლინება.

ანალიტიკოსების აზრით, 2020 წლის არცახის 44-დღიანი ომის შემდეგ, ეს სამი მოთამაშე ზოგჯერ ფარულად და ზოგჯერ ღიად იბრძვის რეგიონში ძალების ახალი განლაგებისთვის, ასე ვთქვათ, ახალი სტატუს კვოს ფორმირებისთვის. სწორედ ამიტომ, მთიან ყარაბაღში საომარი მოქმედებების შეწყვეტის მიუხედავად, ვითარება სამხრეთ კავკასიაში კვლავ დაძაბული რჩება.

ამ ფონზე აგრესიული თურქეთ-აზერბაიჯანული ალიანსი არ წყვეტს თავის დესტრუქციულ ქმედებებს რეგიონში, ატარებს რეგულარულ სამხედრო წვრთნებს ოკუპირებული არცახისა და ნახიჯევანის ტერიტორიებზე.

სამხედრო ექსპერტის ალექსანდრე ხრამჩიხინის თქმით, „სირიული სამეულიდან“ ორი, რუსეთი და ირანი, რეალურად ეწინააღმდეგებიან თურქეთს, განსაკუთრებით სირიის პრეზიდენტის ბაშარ ალ-ასადის მიმართ მისი მოპყრობის თვალსაზრისით. მაგრამ ამავდროულად, მოსკოვს ანკარასთან კარგი ურთიერთობების შენარჩუნება უწევს სირიის საკითხის, ენერგეტიკისა და  ზოგადად გეოპოლიტიკური პროცესების გამო.

მიუხედავად ამისა, რუსეთს, ხრამჩიხინის მოსაზრებით,  არ სურს დაუშვას თურქული ჯარების აზერბაიჯანში ყოფნა.

როგორც ექსპერტმა თქვა,  აზერბაიჯანიც თავის თამაშს თამაშობს, ილჰამ ალიევის  დროს აზერბაიჯანი არ გახდება   “თურქეთის 100%-იანი მარიონეტი”.

„აქ დიდი თამაში მიდის, რომელსაც ბევრი ნიუანსი აქვს. ამავდროულად, რუსეთს არ სურს აზერბაიჯანში თურქული ჯარების დანახვა, მაგრამ ამავდროულად არ სურს თურქეთთან ურთიერთობების მთლიანად გაფუჭება. ჩემი აზრით, ამის თავიდან აცილება საბოლოოდ ვერ მოხერხდება, მაგრამ ამ დროისთვის რუსეთი ყველაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ ეს მომენტი მაქსიმალურად გადაიდოს“, – განუცხადა „არსენპრესს“ ალექსანდრე ხრამჩიხინმა.

ნახეთ მეტი
Back to top button