საერთაშორისო

რა ხდება საქართველოში? სომხეთისათვის მნიშვნელოვანი განვითარებები

თარგმანი

საინტერესო მოვლენები ვითარდება მეზობელ საქართველოში, სადაც 30 ოქტომბერს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების მეორე ტური გაიმართება. ყოფილი პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის დაბრუნებამ ძირეულად შეცვალა შიდაპოლიტიკური ვითარება ქვეყანაში, რამაც ხელშესახები ინტრიგა გამოიწვია. მისი პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ აყალიბებს „კოალიციურ ოპოზიციას“ თბილისის მერის არჩევნებთან დაკავშირებით, სადაც სააკაშვილის პარტია კონკურენციას გაუწევს მმართველ „ქართულ ოცნების“ კანდიდატს, მოქმედ კახა კალაძეს. პირველ ტურში კალაძემ ხმების 45% მიიღო, სააკაშვილის კანდიდატმა ნიკა მელიამ კი – 34%. მაგრამ ახლა ოპოზიცია ცდილობს შექმნას დიდი და მცირე პოლიტიკური ოპოზიციური ძალების კოალიცია. კოალიციის შემთხვევაში კი, არჩევნების შედეგი შეიძლება გახდეს ძალიან არაპროგნოზირებადი. საქართველოში კი, ისევე როგორც სომხეთში, ერევანი, თბილისი ფაქტობრივად ქვეყნის ნახევარია ყველა ასპექტში, ამიტომ ოპოზიციის კანდიდატის თბილისში გამარჯვებას ეროვნული პოლიტიკური მნიშვნელობა ექნება, დიდი ალბათობით, შექმნის ახალ პოლიტიკურ ვითარებას, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები და ამ შემთხვევაში მოხდება  ხელისუფლების ცვლილება.

მიმდინარე მოვლენებში ყველაზე საყურადღებო ის არის, რომ სააკაშვილის ძალის მიერ შექმნილ კოალიციას შეუერთდა საქართველოს პარლამენტის ყოფილი თავმჯდომარე, ვარდების რევოლუციის დროს სააკაშვილის მოკავშირე ნინო ბურჯანაძე. გამოდის, რომ თანამებრძოლები ახალი „რევოლუციისთვის“ ერთიანდებიან. რა თქმა უნდა, ვარდების რევოლუციიდან სამი წლის შემდეგ, ბურჯანაძე სააკაშვილის წინააღმდეგ ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი გახდა. სააკაშვილმა დაამარცხა ეს ოპოზიცია და მხოლოდ წლების შემდეგ წააგო ივანიშვილთან. ნინო ბურჯანაძემ სააკაშვილი დაბრუნების შემდეგ გააკრიტიკა, მაგრამ ახლა მის კოალიციას შეუერთდა და თქვა, რომ წინა „შეურაცხყოფა“ გვერდზე უნდა მოიტოვოს. ერთი შეხედვით ცხადია ერთი რამ: ბურჯანაძე უბრალოდ ითვლის, რომ დასაკარგი არაფერი  აქვს. დამარცხება სააკაშვილის იქნება.

თუმცა, იმ თვალსაზრისით, რაც საქართველოში ხდება, გასათვალისწინებელია პრობლემის გარე მხარეც. კერძოდ, ბურჯანაძე წლების წინ საკმაოდ ღიად პრორუსული იყო. ის მოსკოვს ეწვია,  პუტინსაც კი შეხვდა. ამ დროისთვის, რა თქმა უნდა, ასეთი კომუნიკაცია არ არსებობს, მაგრამ არსებობს „დანალექი“.  შესაძლებელია ისეთი ვარაუდიც კი იყოს, რომ სააკაშვილის დაბრუნება არ შეიძლება მოხდეს სერიოზული მხარდაჭერის  გარეშე. ჩნდება კითხვა: საიდან ეს მხარდაჭერა?   შესაძლოა, საქართველოს შემთხვევაში შეიქმნა ვითარება, რომ მისი დაბრუნება და მის მიერ გამოწვეული ინტრიგა მოერგოს საქართველოს საკითხში სტრატეგიული ინტერესების მქონე ყველა მთავარ მოთამაშეს.

აღსანიშნავია მხოლოდ ის, რომ სააკაშვილის პრეზიდენტობის პერიოდში თურქეთ-აზერბაიჯანის გავლენა უზარმაზარი გახდა, შესაძლოა, სპეცსამსახურებისა და სამართალდამცავი ორგანოების კუთხითაც კი. ყოველ შემთხვევაში, ფაქტია, რომ აზერბაიჯანულ ან თურქულ სპეცსამსახურებს საქართველოს დედაქალაქში სპეცოპერაციის განხორციელება, ალიევისთვის  არასასურველი ჟურნალისტების თუ ბლოგერების დაკავება ან ლიკვიდაცია შეუძლიათ. არის თუ არა ეს იმის საფუძველი ვიფიქროთ, რომ საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის დაბრუნება არის თურქულ-აზერბაიჯანული ინიციატივა თუ პროექტი საქართველოზე ზეწოლის მცდელობაზე, მაგალითად, 3 + 3 რეგიონული მასშტაბის მოწონების მოპოვების მიზნით? ჩვენ მხოლოდ ვარაუდების გაკეთება შეგვიძლია. თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ნინო ბურჯანაძე სააკაშვილს უერთდება და „შეურაცხყოფას“ გვერდზე იტოვებს. ბურჯანაძე, რომელიც ოდესღაც დიდად იყო დაკავშირებული რუსეთთან. და მისი მეშვეობით ხომ არ ცდილობს მოსკოვი გახდეს „მეწილე“ იმ პროცესში, რომელიც შეიძლება გახდეს საკვანძო პოლიტიკური განვითარება საქართველოში, მიუხედავად ხელისუფლების ცვლილების პერსპექტივისა თუ არა? უფრო მეტიც, თუ ასეთი გარე ფენა არსებობს, ნიშნავს თუ არა ბურჯანაძის ჩართვა სააკაშვილის კოალიციაში მოსკოვის შეთანხმებას თურქეთთან საქართველოს შესახებ თუ პირიქით, ე.წ. შიდა წინააღმდეგობის მოწყობას ისახავს მიზნად? უდავოა, რომ ის, რაც საქართველოში ხდება, რეგიონული მნიშვნელობისაა, განსაკუთრებით სომხეთისთვის.

ავტორი ჰაკობ ბადალიანი

წყარო: 1in.am

ნახეთ მეტი
Back to top button