ანალიტიკამთავარი

„3 + 3-1“ ფორმატი სარისკოა მინსკის ჯგუფის არსებობისთვის: პოლიტოლოგები

მოსკოვში “3 + 2” ფორმატის შეხვედრის დროს სომხეთის, რუსეთის, ირანის, თურქეთისა და აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრები შეთანხმდნენ, რომ ყურადღება გაამახვილონ   ყველა მონაწილისთვის საინტერესო პრაქტიკულ საკითხებზე.

უფრო მოგვიანებით რუსეთმა და სომხეთმა განცხადება გააკეთეს,  რომ ის მოიცავს  ზომებს ნდობის, ვაჭრობის, ეკონომიკური, სატრანსპორტო, კულტურული და ჰუმანიტარული თანამშრომლობის გასაძლიერებლად, ასევე საერთო გამოწვევებისა და საფრთხეების გადასაჭრელად. ექსპერტების შეფასებით, „3+2“ შეიცავს რისკებს და საფრთხეს უქმნის ეუთოს მინსკის ჯგუფის ფორმატს.

ექსპერტების აზრით „3 + 3-1“ თანაფარდობა სარისკოა მინსკის ჯგუფის არსებობისთვის.

მოსკოვის შეხვედრა მიმდინარეობდა სხვადასხვა სახის განგაშისა და  უკმაყოფილების  ფონზე.  რეგიონული თანამშრომლობის განვითარების მრავალმხრივი პერსპექტივები განიხილეს სომხეთის, რუსეთის, ირანის, თურქეთისა და აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრების მოადგილეების შეხვედრაზე. რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში ნათქვამია, რომ მათ განიხილეს რეგიონული თანამშრომლობის პერსპექტივები და საერთო საფრთხეებზე რეაგირების საშუალებები.

„შეხვედრაზე განიხილეს მრავალმხრივი რეგიონული თანამშრომლობის განვითარების პერსპექტივები. მიღწეულია შეთანხმება პლატფორმის მუშაობისას ყურადღება გამახვილდეს პრაქტიკულ საკითხებზე. ეს თემა  ყველა მონაწილეს აინტერესებს. საუბარია ნდობის აღდგენაზე, ვაჭრობის, ეკონომიკის, ტრანსპორტის, ჰუმანიტარულ და კულტურულ სფეროებში თანამშრომლობაზე, საერთო გამოწვევებსა  და საფრთხეების მიმართ  რეაგირებაზე“, – ნათქვამია რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს განცხადებაში.

სომხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ცნობით, მოსკოვის შეხვედრაზე „3+2“ საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ ვაჰე გორგიანმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა სომხური მხარის პოზიცია, რომ რეგიონული საკონსულტაციო პლატფორმის დღის წესრიგი მიმართული უნდა იყოს ორმხრივად მომგებიანი, ორმხრივად მისაღები რეგიონული თანამშრომლობის დღის წესრიგის ჩამოყალიბებაზე. თავი უნდა ავარიდოთ სხვა საერთაშორისო პლატფორმებისგან,  მათ შორის კონფლიქტის მოგვარების მანდატების მქონე  ფორმატების განმეორებას.

ეროვნული ასამბლეის ფრაქცია „სამოქალაქო კონტრაქტის“ წევრი ვიგენ ხაჩატრიანი ფიქრობს, რომ სომხეთმა ყველა ფორმატში  უნდა მიიღოს მონაწილეობა, ოღონდ შიდა პრობლემების მოგვარების შემდეგ.

„3+2“-შიც უნდა მიიღონ მონაწილეობა და სხვაშიც,  მაგრამ უნდა იცოდნენ, თუ საით მიდიან,  რომ ამ საკითხების ირგვლივ საერთო აზრი უნდა არსებობდეს, ქვეყნის შიგნით უნდა იყოს  პოლიტიკური შეთანხმება მიღწეული,   ერთმანეთს არ უნდა ანადგურებენ, თუ საკუთარი სახელმწიფოს აშენება უნდათ, ამ შემთხვევაში მონადირეც კი  დაეხმარება, რუსს კი  თავისი ადგილი ეცოდინება.  მე   მგონია ჩვენი პრობლემა ჩვენში უნდა ვეძებოთ“.

დეპუტატის მოსაზრებას არ იზიარებს პოლიტოლოგი არეგ ქოჩინიანი. ის ამბობს, რომ სომხეთის ინტერესებში არ შედის ისეთი ღონისძიება, სადაც მას მოკავშირე არ ჰყავს. „ეს არის ღონისძიება, სადაც ჩვენ გვყავს მოწინააღმდეგე ქვეყანა, შუამავალი ქვეყანა, ნეიტრალური ქვეყანა. აზერბაიჯანს იქ ჰყავს მოკავშირე, შუამავალი ქვეყანა, ნეიტრალური ქვეყანა. ამიტომ, მათემატიკურად თუ ვიმსჯელებთ,  ეს ჩვენ სარგებელს ვერ მოგვცემს და ამ პროცესის ნაწილად გახდომის შემთხვევაში ჩვენ გავხდებით რეგიონის რეგიონალიზაციის ნაწილი, ეს არის ქმედება რეგიონში გლობალური მოთამაშეების არსებობის წინააღმდეგ“.

“3 + 3” ფორმატი გადაიქცა “3 + 2”, რადგან თბილისმა მკაფიოდ განაცხადა, რომ რუსეთთან პრობლემების გამო პროგრამაში მონაწილეობას არ მიიღებს.

რუსეთი, ისევე როგორც სხვა მსგავსი ზომის ქვეყნები, არ ჩქარობენ  საქართველოს დათმობას და აღნიშნა, რომ „შეერთებისთვის კარი ღიაა“.

ხოლო აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ ხალაფოვმა „3+2“-ის პირველ სესიაზე განაცხადა, რომ დაგეგმილია შეხვედრის გამართვა წევრ ქვეყნებში მინიმუმ წელიწადში ორჯერ როტაციის წესით. მან აღნიშნა, რომ სხდომებზე შეიძლება იმ ინიციატივებისა  და პროექტების განხილვა, რომლებიც ხელს შეუწყობს  რეგიონის სტაბილურობასა და კეთილდღეობას.

ნახეთ მეტი
Back to top button