პოლიტიკა

სომხეთი ამას ისწრაფვის, აზერბაიჯანი კი – მანევრირებს: სამშვიდობო ხელშეკრულება და არცახის საკითხი

სამშვიდობო ხელშეკრულებით აზერბაიჯანის საზღვრების აღიარება თეორიულად არ გამორიცხავს არცახის დამოუკიდებლობის გამოცხადებას, რჩება დამოუკიდებლობის აღიარება, რაც უკვე პოლიტიკური და არა სამართლებრივი საკითხია. „Sputnik სომხეთთან“ საუბარში, სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის შესაძლო სამშვიდობო შეთანხმებაზე საუბრისას, ასეთი აზრი გამოთქვა ადვოკატმა  არა ღაზარიანმა.

ღაზარიანმა აღნიშნა, რომ თუ ტერიტორიული მთლიანობა და დამოუკიდებლობის გამოცხადება თეორიულად ერთმანეთს გამორიცხავდნენ, კოსოვოს საქმეზე საერთაშორისო ტრიბუნალის სასამართლო აქტი ვერ იქნებოდა, მაგრამ თუ 2010 წ.  კოსოვოს  საქმით საერთაშორისო ტრიბუნალმა განაცხადა, რომ დამოუკიდებლობის გამოცხადება არ არის აკრძალული არც ერთი საერთაშორისო ნორმით, ეს იმას ნიშნავს, რომ მისი გამორიცხვა არ შეიძლება ტერიტორიული მთლიანობის აღიარებით. დანარჩენი უკვე პოლიტიკური პროცესის საკითხებია.

„1991 წელს ყარაბაღმა კანონიერად გამოაცხადა დამოუკიდებლობა, რისთვისაც მიიღო ომი.  ახლა ეს ნაბიჯი კვლავ ძალაშია – არცერთ საერთაშორისო სასამართლოს და  გაეროს უშიშროების საბჭოსაც კი  არ უარყვია ეს, რადგან დამოუკიდებლობის გამოცხადება კანონიერად გაკეთდა და არა ძალადობრივი გზით. ყოფილა შემთხვევები, როცა ეს ძალდატანებით ხდებოდა, გაეროს უშიშროების საბჭომ არ აღიარა.  მაგალითად, იუგოსლავიის შემთხვევაში, სერბეთის რესპუბლიკამ ცოტა ხნით გამოაცხადა დამოუკიდებლობა ბოსნიისგან, მაგრამ უშიშროების საბჭომ ეს არ მიიღო, რადგან ამას თან ახლდა ძალადობა, ანუ ხდებოდა საომარი მოქმედებების კონტექსტში“, – განაცხადა ადვოკატმა.

როგორც მან თქვა,  სამშვიდობო ხელშეკრულების პროცესის წინსვლა და საზღვრების აღიარების შესახებ შეთანხმება სომხეთის რესპუბლიკის ერთადერთი ვარიანტია, რადგან ასეა თუ ისე შეთანხმება უნდა გაფორმდეს და დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდეს.

„სომხეთი მისკენ ისწრაფვის, აზერბაიჯანი კი – მანევრირებს.  ის მაინც გვთავაზობს სტატუს კვოს, რადგან ეს არის გაურკვეველი სტატუსი კანონიერების ჩარჩოს მიღმა, რომლითაც შესაძლებელია ტერიტორიული ექსპანსიის განხორციელება, ანკლავების შექმნა, არა მხოლოდ ფიზიკური, არამედ იურიდიული ანკლავების, მაგალითად, როგორც ეს მოხდა შავ ტბასთან დაკავშირებით.  ამ თვალსაზრისით, სტატუს კვო აზერბაიჯანისთვის მომგებიანია, მაგრამ მისი მუდმივად შენარჩუნება – შეუძლებელი“,-დაასკვნა არა ღაზარიანმა.

ნახეთ მეტი
Back to top button