პოლიტიკა

აზერბაიჯანი ძალის გამოყენებით და ძალის გამოყენების მუქარით ცდილობს მიაღწიოს თავის მოთხოვნებსა და მისწრაფებებს. არარატ მირზოიანი

სომხეთში აკრედიტებული დიპლომატიური მისიების ხელმძღვანელებთან შეხვედრაზე სიტყვით გამოვიდა სრ საგარეო საქმეთა მინისტრი არარატ მირზოიანი.

“Ძვირფასო კოლეგებო,

როგორც უკვე იცით, 13 სექტემბერს, შუაღამის შემდეგ, აზერბაიჯანის შეიარაღებულმა ძალებმა ფართომასშტაბიანი შეტევა განახორციელეს სომხეთის რესპუბლიკის აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, ფაქტობრივად, დაარღვიეს სომხეთის რესპუბლიკის ტერიტორიული მთლიანობა. აგრესია განახორციელდა არტილერიის, ნაღმტყორცნებისა და უპილოტო მფრინავი აპარატების გამოყენებით და არა მარტო სომხეთ-აზერბაიჯანის საზღვრის საბრძოლო პოზიციების, არამედ გეღარქუნიქის სოთქის, ვარდენისის, ჯერმუკის, გორისის, კაპანის, არტანიშის და იშხანასარის, ვაიოც ძორისა და სიუნიქის რეგიონების და მათი სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის მიმართულებით.

დღეის მდგომარეობით სომხურ მხარეს 105 მსხვერპლი ჰყავს. აზერბაიჯანელები სოციალურ ქსელებში ავრცელებენ ვიდეოებს, სადაც ახალი სომეხი სამხედრო ტყვეები არიან. ამ კონტექსტში მნიშვნელოვანია საერთაშორისო საზოგადოების რეაქცია, რათა თავიდან იქნას აცილებული ზეწოლა, ძალადობა, სასამართლოს გარეშე მკვლელობები და იძულებითი გაუჩინარება, რომლებიც გამოიყენება სომეხი სამხედრო ტყვეების მიმართ, როგორც 44-დღიან ომში.

აღსანიშნავია, რომ გაჩაღებულ აგრესიას წინ უძღოდა აზერბაიჯანის მრავალთვიანი საბრძოლო რიტორიკა და განცხადებები, რომლებიც ეჭვქვეშ აყენებენ სომხეთის რესპუბლიკის ტერიტორიულ მთლიანობას, უმაღლეს დონეზე გაჟღერებული პრეტენზიები ჩვენს სუვერენულ ტერიტორიებზე, ასევე სომხეთის წინააღმდეგ ბოლო დღეებში განხორციელებული პროვოკაციები.

აზერბაიჯანი თავისი სტილის შესაბამისად სომხურ მხარეს ფართომასშტაბიანი პროვოკაციების დაწყებაში ადანაშაულებს. რა თქმა უნდა, ვფიქრობ, რომ თქვენი ცოდნა რეგიონის შესახებ და თქვენს ხელთ არსებული ინფორმაცია საკმარისია იმის გასაგებად, თუ რომელმა მხარემ წამოიწყო აგრესიული ქმედებები, მაგრამ საჭიროდ მიმაჩნია თქვენი ყურადღება გავამახვილო ამ  მასშტაბის აგრესიის წინა დღეებში განვითარებულ მოვლენებზე.

2 სექტემბრიდან აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრო ყოველდღიურად ავრცელებს ცრუ ინფორმაციას იმის შესახებ, რომ სომხურმა მხარემ აზერბაიჯანული ბაზების მიმართულებით ცეცხლი გახსნა სხვადასხვა კალიბრის იარაღით. ეს ინფორმაცია სომხეთის თავდაცვის სამინისტრომ იმ დღეების განმავლობაში ოფიციალურად რამდენჯერმე უარყო.

რეგულარულად ვიღებდით ინფორმაციას თურქეთიდან აზერბაიჯანში სამხედრო ტვირთის გადამზიდავი თვითმფრინავების შესახებ. ხოლო 5-9 სექტემბერს თურქეთისა და აზერბაიჯანის საჰაერო ძალებმა ჩაატარეს ერთობლივი სამხედრო წვრთნები, რომლის დეკლარირებული ამოცანა იყო პირობითი მტრის საჰაერო და სახმელეთო სამიზნეების განადგურება.

10 სექტემბერს, გენერალურ შტაბთან შეხვედრისას, აზერბაიჯანის თავდაცვის მინისტრმა დაავალა, რომ მზად იყვნენ პროვოკაციებზე მყისიერი და მკვეთრი რეაგირებისთვის. მან ასევე მისცა დამატებითი მითითებები სომხეთთან საზღვარზე სამხედრო მოსამსახურეების სამედიცინო მომსახურების გაუმჯობესების მიზნით.

მსგავსი ნაბიჯების ლოგიკა გამოიყენებოდა 2020 წლის 44-დღიანი ომის წინა პერიოდშიც.

უფრო ღრმა მიზეზებზე საუბრისას უნდა ითქვას, რომ აზერბაიჯანი მიიჩნევს, რომ სომხეთი მოლაპარაკების გარეშე უნდა დაეთანხმოს თავის ყველა პირობას.

31 აგვისტოს ბრიუსელში გამართულ შეხვედრაზე ილჰამ ალიევმა, არსებითად, ულტიმატუმის სტილში განაცხადა, რომ არ აპირებს სომხეთის რესპუბლიკასთან საუბარს მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარების შესახებ, რადგან, მისი თქმით, არ არსებობს მთიანი ყარაბაღი და მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტი და არცახის სომხების საკითხი აზერბაიჯანის შიდა პრობლემაა, რომელიც სურვილის შემთხვევაში აზერბაიჯანის კონსტიტუციის საფუძველზე მოგვარდება. ბუნებრივია, სომხური მხარისთვის ეს მიდგომა ვერანაირად ვერ იქნება მისაღები და სულაც არ ჰგავს სამშვიდობო მოლაპარაკებებს.

მსგავსი სურათი შეიქმნა რეგიონული ინფრასტრუქტურისა და სატრანსპორტო მარშრუტების განბლოკვის სამმხრივი კომისიის მუშაობაშიც, სადაც აზერბაიჯანი, ფაქტობრივად, ექსტრატერიტორიული დერეფნის მოპოვებას ცდილობს.

სომხურმა მხარემ არაერთხელ გამოთქვა მოსაზრება, რომ მზადაა აზერბაიჯანს მიაწოდოს საკომუნიკაციო არხები საგზაო ტრანსპორტის რეჟიმის დაზუსტების შემდეგ, რამაც უნდა უზრუნველყოს ქვეყნების სუვერენიტეტი და იურისდიქცია მის ტერიტორიაზე გამავალ გზებზე. ამასთან, რკინიგზის აღდგენის შესახებ მიღწეული შეთანხმების განხორციელებას თავად აზერბაიჯანი აფერხებს.

აზერბაიჯანის ეს აგრესია არის საერთაშორისო სამართლის, გაეროს წესდების, ჰელსინკის დასკვნითი აქტის და საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის უხეში დარღვევა. არსებითად, შექმნილ გეოპოლიტიკურ ვითარებაში აზერბაიჯანი ძალის გამოყენებით და ძალის მუქარით ცდილობს მიაღწიოს თავის მოთხოვნებსა და მისწრაფებებს.

სამწუხაროდ მინდა აღვნიშნო, რომ აზერბაიჯანის მსგავსი საქციელი ასევე წინა, 2021 წლის  მაისიდან მოყოლებული აგრესიებისადმი, საერთაშორისო საზოგადოების უმისამართო განცხადებების შედეგია.

მადლობას ვუხდი ყველა ქვეყანას, რომელიც ამ ორი დღის განმავლობაში იყო უშუალო თავის განცხადებებში, და მსგავს სამართლიან პოზიციას ველით სხვა პარტნიორი ქვეყნებისგან.

სომხეთის რესპუბლიკამ, სიტუაციის სიმძიმის გათვალისწინებით, გადაწყვიტა გამოიყენოს ყველა დიპლომატიური ინსტრუმენტი აზერბაიჯანული აგრესიის შესაჩერებლად და აზერბაიჯანის არმიის საწყის პოზიციებზე დასაბრუნებლად. შესაბამისად, სომხეთმა მიმართა რუსეთის ფედერაციას, კუხო-ს და გაეროს უშიშროების საბჭოს.

კუხო-ს კოლექტიური უშიშროების საბჭოს სხდომაზე, რომელიც გუშინ საღამოს გაიმართა, მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება კუხო-ს სადამკვირვებლო მისიისა და ორგანიზაციის გენერალური მდივნის სტანისლავ ზასის სომხეთში გაგზავნის შესახებ. არსებული ვითარება დღეს გაეროს უშიშროების საბჭოს სხდომაზე განიხილება.

ჩვენ ველით, რომ აზერბაიჯანი დაუყოვნებლივ განახორციელებს შემდეგ ქმედებებს:

• ცეცხლის სრული შეწყვეტა,

• აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების საწყის პოზიციებზე დაბრუნება,

• სომეხი სამხედრო ტყვეების გათავისუფლება“, – ნათქვამია მინისტრის გამოსვლაში.

ნახეთ მეტი
Back to top button