პოლიტიკა

თურქ-აზერბაიჯანული მორიგი ბოდვა და გამომწვევი მიზეზები

წარმატებული პოლიტიკური მანევრის განვითარება ეფუძნება თურქ-აზერბაიჯანული ძალადობის მიმდინარე ტალღებს ქანდაკება „ნემესისთან“  დაკავშირებით. მისი ლოგიკა ასეთია: „მოწინააღმდეგის შეცდომის გამოყენება შენთვის შექმნილი შაბლონების გვერდის ავლით“.

საქმე ისაა, რომ სომხეთის ნაბიჯებმა თურქეთში იანვრის კატასტროფულ მიწისძვრასთან დაკავშირებით, ჰუმანიტარული დახმარების გაწევა, საგარეო საქმეთა მინისტრის ოფიციალური სამძიმრის გამოხატვა და ა.შ., ასევე შექმნა გარკვეული პოზიტიური გარემო თურქეთ-სომხეთის ურთიერთობებში.  ფაქტიურად ეს სერიოზული პრობლემა გახდა აზერბაიჯანისთვისაც, რადგან თურქულ-აზერბაიჯანული პოლიტიკის შესაბამისად, სომხური სახელმწიფოების მიმართულებით შეუჩერებელი პროვოკაციების, ყოველ შემთხვევაში, პოლიტიკური და პროპაგანდის ფონის სრულად უზრუნველყოფა ვერ მოხერხდა.

ახლა კი, ფაქტობრივად, სომხური მხარის სრულიად გაუთვალისწინებელი ნაბიჯი დროისა და სიტუაციის თვალსაზრისით იყო პირდაპირი საჩუქარი ბაქო-ანკარას ტანდემისგან სომხეთის ჩიხში მიყვანის კუთხით, რასაც განსაკუთრებით მოუთმენლად ელოდნენ კოორდინატორები. ძეგლის გახსნას აზერბაიჯანმა თურქეთზე უფრო სწრაფად უპასუხა. შემდეგ იყო საჰაერო სივრცის დახურვა, ალიევის ვიზიტი სტამბულში, მიწისძვრის შემდეგ დაზარალებულ რაიონებში მილიონობით დოლარის ინვესტიციის დაპირება და თურქეთის ხელისუფლების რიტორიკა სომხეთის წინააღმდეგ ძველი ტონით და ლექსიკით…

შექმნილ ვითარებაში ბუნებრივია, რომ თურქეთის წინა მდგომარეობაში გადაყვანა მხოლოდ ოფიციალური რიტორიკით ან ამ სფეროში სხვა ჟესტებით შეუძლებელი ხდებოდა. სომხეთისგან მოითხოვენ საგანგებო ნაბიჯებს, რომელთა განხილვასაც შეიძლება ჰქონდეს ჩვენთვის ღირებულებითი სისტემის შედეგები. მაგრამ წინ თურქეთის ეროვნული არჩევნებია, ჩვენ ყურადღებით უნდა მივყვეთ მათ კურსს და ვეცადოთ სიტუაციური შესაძლებლობების დაჭერა, რათა ანკარას ქცევა დავაბრუნოთ მაქსიმალურად პროგნოზირებადობის გზაზე.

ავტორი:  არმენ პეტროსიანი

ნახეთ მეტი
Back to top button