ანალიტიკა

აზერბაიჯანელები აგრძელებენ ევროპელი დეპუტატების მოსყიდვას, მაგრამ ისინი უფრო ფრთხილები გახდნენ. აზერბაიჯანოლოგი „ხიზილალის დიპლომატიის“ შესახებ

აზერბაიჯანში ადამიანის უფლებების დაცვასთან დაკავშირებული მრავალი პრობლემა ან ზოგადად ამ უფლებების არქონა აზერბაიჯანელებს უბიძგებს კონკრეტული ქმედებებისკენ, რათა დაფარონ ეს ყველაფერი. ცრუ იმიჯის შესაქმნელად ისინი ქრთამავენ ევროპარლამენტარებს. წარსულში დაფიქსირდა ცნობილი სკანდალები, რომლებსაც „ხიზილალის დიპლომატია“ უწოდეს, რადგან მექრთამეობის გარემოებამ მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა მრავალი ევროპელი დეპუტატის აზრზე, გამოსვლაზე, მიდგომებზე, პუბლიკაციებსა და მოხსენებებზე.

ამის შესახებ, აზერბაიჯანის მიერ ევროპელი დეპუტატების მოსყიდვის პრაქტიკაზე Armenpress-თან საუბარში, გამოთქვა აზერბაიჯანოლოგმა, ისტორიულ მეცნიერებათა კანდიდატმა, ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში სომხური დელეგაციის ყოფილმა წევრმა, ისტორიულ მეცნიერებათა კანდიდატმა ტათევ ჰაირაპეტიანმა.

ევროპარლამენტმა 13 ივლისს მიღებული რეზოლუცია გამოაქვეყნა გამჭვირვალობის, ანგარიშვალდებულებისა და ანტიკორუფციული წესების რეფორმის წინადადებებთან დაკავშირებით, რომელიც ეხება აზერბაიჯანსაც. რეზოლუციაში ნათქვამია, რომ აზერბაიჯანმა განახორციელა ქმედებები, რომლებიც აჩენს საფუძვლიან ეჭვებს ფართო გავლენისა და კორუფციის შესახებ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის დეპუტატებზე და მოახერხა მის არჩევნებთან დაკავშირებული გამოძიების აღკვეთა, ასევე ადამიანის უფლებების დარღვევის დაფარვა.

„ხმაურიანი ცნობები მიუთითებს იმაზე, რომ აზერბაიჯანის ქმედებები ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში მოიცავს ფართო ქსელს და აზერბაიჯანის დელეგაციის ხელმძღვანელი სამიდ სეიდოვი პირდაპირ არის ჩართული უკანონო ტრანზაქციებში. როცა სტრასბურგში მივდიოდით, აზერბაიჯანელები უკვე ძალიან ფრთხილად მოქმედებდნენ. მიუხედავად ამისა, ფაქტები არ გამქრალა და იგივე სეიდოვი აგრძელებს აზერბაიჯანის დელეგაციის ხელმძღვანელობას“, – განაცხადა ჰაირაპეტიანმა.

იმ დაკვირვებაზე, რომ ალიევის რეჟიმი ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ყოფილი ხელმძღვანელის, პედრო აგრამუტის სკანდალური გადაყენებითაც კი არ შეჩერდა, აზერბაიჯანელმა ექსპერტმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ „ხიზილალის გარიგებები“ დღესაც გრძელდება. მისი თქმით, იგივე აგრამუნი და სხვები დიდი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდნენ აღნიშნულ სტრუქტურაში, რომლებიც ხელს უწყობდნენ პროაზერბაიჯანულ ფორმულირებებს, რომლებიც არ ასახავდნენ როგორც აზერბაიჯანის შიდა მოვლენებს, ისე მთიანი ყარაბაღის პრობლემას. ბოლოს ყველა პაკეტი გროვდება და ოფიციალური ბაქო ამ ყველაფერს თავის ხელში აქცევს იარაღად. მართალია, ფაქტები ქვეყნდება, ხალხი სასამართლო პროცესებს გადის, მაგრამ უზარმაზარი ზიანი რჩება.

„აზერბაიჯანი არ იღებს არანაირ განსჯას მრავალი პოლიტპატიმრისა და ადამიანის უფლებების დარღვევის გამო, ხოლო იგივე ევროპული ქვეყნები იღებენ მწვავე კრიტიკას მსგავსი ფენომენის შემთხვევაში. სინამდვილეში, ევროპისთვის არის კარგი და ცუდი დიქტატორები. ამ შემთხვევაში ალიევი მისაღები ტირანია, რაც მას კიდევ უფრო დაუნდობელს ხდის ჩვენს რეგიონში. შემდეგ კი აზერბაიჯანელები აჩვენებენ, რომ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის რეზოლუციები მათთვის არანაირ ღირებულებას არ წარმოადგენს, ისინი უგულებელყოფას გამოხატავენ იმ სტრუქტურების მიმართ, რომლის წევრებიც არიან. თუ ზემოხსენებულ სტრუქტურებში პრინციპების დემონსტრირება იქნებოდა, მაშინ დაისმებოდა აზერბაიჯანის გაძევების ან შეჩერების საკითხი, ანუ გადაიდგმებოდა ნაბიჯები, რომლებიც აიძულებდნენ ბაქოს პატივი სცეს ევროპულ რეზოლუციებს“, – აღნიშნა ჰაირაპეტიანმა.

მისი დაკვირვებით, თუ მექრთამე მხარე არ დაისჯება, თუ იგივე სკანდალში მონაწილე პირები კვლავაც რჩებიან ევროსტრუქტურებში, მაშინ საქმე გვაქვს ცალმხრივ დასჯასთან, როცა მხოლოდ მექრთამეები ისჯებიან. მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მომქრთამველები არ გააგრძელებენ თავიანთ საქმიანობას. აზერბაიჯანელები უბრალოდ სიფრთხილეს გამოიჩენენ და ალტერნატიული წყაროების მოძიებას შეეცდებიან. მათი საქციელი სხვადასხვანაირად ვლინდება, ანუ, ერთის მხრივ, არის პირდაპირი მოსყიდვის რეალობა, მეორე მხრივ, აშკარაა, როგორ მიდიან იგივე დემოკრატიული ევროპის წარმომადგენლები ბაქოში, ართმევენ ხელს ალიევს, თვლიან მას სანდო პარტნიორად გაზის დივერსიფიკაციის კონტექსტში, მაშინ როცა ეს ყველაფერი „გაზის ბლეფის“ თემის პარალელურია, რაც, რა თქმა უნდა, გარკვეულწილად აისახება ევროკავშირის პოლიტიკაზე სამხრეთ კავკასიაში.

ფაქტების გათვალისწინებისას ცხადი ხდება, რომ აზერბაიჯანს არ გააჩნია გაზის მარაგი, რომ შეძლოს ევროპის მსგავსი დიდი ტერიტორიის მომარაგება საჭირო რაოდენობით. აზერბაიჯანი თავად ყიდულობს გაზს ირანიდან, თურქმენეთიდან, რუსეთიდან და ხშირად ყიდის რუსულ გაზსაც. ჰაირაპეტიანის თქმით, საქმე გვაქვს დიდ საქმესთან, რომელშიც, ერთის მხრივ, ევროპელები ფიქრობენ, რომ აზერბაიჯანული გაზის გამოყენებით ახდენენ რუსული გაზის დივერსიფიკაციას, სინამდვილეში კი რეალიზაციას უწევენ იმავე რუსულ ენერგომატარებელს, რომელიც მათ აღწევს აზერბაიჯანის მილსადენებით.  „აბსურდი ის არის, რომ ევროპა რუსეთის წინააღმდეგ სანქციებს ახორციელებს, მაგრამ სამხრეთ კავკასიაში მხარს უჭერს აზერბაიჯანს, რომელიც აგრესიულ ქმედებებს ახორციელებს და დიქტატორული რეჟიმის მომხრეა, რაც აჩვენებს, რომ ეს უკანასკნელი მათი პარტნიორია ჩვენს რეგიონში. ევროკავშირს ყოველთვის აქვს რეფორმების დღის წესრიგი სომხეთთან და საქართველოსთან და ენერგეტიკული თანამშრომლობის დღის წესრიგი აზერბაიჯანთან, ხოლო აზერბაიჯანის შემთხვევაში რეფორმებს არავითარი ზემოქმედება არ აქვს.

ნახეთ მეტი
Back to top button