საზოგადოება

როგორ მუშაობს სახმელეთო ნაღმების აკრძალვის საერთაშორისო კამპანია აზერბაიჯანის სასარგებლოდ. ცრუ მონაცემები და ცრუ ინფორმაცია

სახმელეთო ნაღმების აკრძალვის საერთაშორისო კამპანია (ICBL), რომელსაც აქვს გაცხადებული მიზანი ქვეითსაწინააღმდეგო სახმელეთო ნაღმების წინააღმდეგ ბრძოლა, აქვეყნებს ყოველწლიურ ანგარიშებს, რომლებშიც აღნიშნულია ნაღმების მწარმოებელი ქვეყნები. გამოქვეყნდა ახალი ანგარიში „Landmine Monitor Report 2023“, რომელიც მაშინვე გააზიარეს აზერბაიჯანულმა მედიამ და ოფიციალურმა პირებმა.

საქმე იმაშია, რომ რატომღაც სომხეთი შეტანილია ანგარიშში ნაღმების მწარმოებელ 12 ქვეყანას შორის. „სომხეთის შეყვანა ნაღმების მწარმოებელთა სიაში ადასტურებს აზერბაიჯანის პრეტენზიების მართებულობას“, – მაშინვე განაცხადა აზერბაიჯანის პრეზიდენტის თანაშემწემ ჰიქმეთ ჰაჯიევმა.

იმავდროულად, თავად ანგარიშში პირდაპირ წერია, რომ ინფორმაციის პირველადი წყარო აზერბაიჯანია, თუმცა ანგარიშის ავტორებმა ამ ინფორმაციის გადამოწმება ვერ მოახერხეს. უფრო მეტიც, წინა ორი წლის ანგარიშები სომხეთზე მუდმივი „შეტევა“ იყო. ეს ძალიან უცნაურად გამოიყურება, რადგან თუ ანგარიშის ავტორებმა გამოიყენეს მხარეთა მონაცემები, მაშინ ერევნის აზრი, მათ შორის ბაქოს მიმართ ბრალდებები კასეტური საბრძოლო მასალის გამოყენებასთან დაკავშირებით, ანგარიშებში უნდა ასახულიყო, რაც არ მოხდა.

The Monitor-მა სომხეთი შეიყვანა იმ ქვეყნების სიაში, რომლებიც აწარმოებენ ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმებს და ეს სია 12 ქვეყანამდე გაიზარდა. „ყველა ჩამოთვლილი მწარმოებელი არ არის ნაღმების აკრძალვის ხელშეკრულების მხარე: სომხეთი, ჩინეთი, კუბა, ინდოეთი, ირანი, მიანმა, ჩრდილოეთ კორეა, პაკისტანი, რუსეთი“, – ნათქვამია ანგარიშში.

მისი ავტორები წარმოადგენენ აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტროს მონაცემებს – სომხური წარმოების 100-ზე მეტი ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმის აღმოჩენასთან დაკავშირებით.

„ეს თავდაპირველი პრეტენზიები სომხეთში ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმების წარმოების შესახებ ძნელია დადასტურდეს არააზერბაიჯანული წყაროებიდან“, -აღიარებენ მოხსენების ავტორები და დასძენენ, რომ „2022 წლის აგვისტოში აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ საერთო ჯამში ლაჩინის რაიონში მან 1318 ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმი გაწმინდა“. სომხეთმა უარყო ეს ბრალდებები და ამის შესახებ გაეროს უშიშროების საბჭოს 13 სექტემბრის წერილში განაცხადა. თუმცა, ამ პრეტენზიების გაჩენის შემდეგ, ავტორიტეტულმა ტექნიკურმა წყაროებმა სიაში შეიტანეს ქვეითსაწინააღმდეგო  ПМН-Э და მისი წარმოება სომხეთს მიაწერეს. თუმცა ბევრი კითხვა რჩება“, – წერენ მოხსენების ავტორები.

„ნაღმის ПМН-Э წარმოშობისა და წარმოების სპეციფიკურ დეტალებთან დაკავშირებით, Monitor-ი მიიჩნევს, რომ „წარმოება“ შეიძლება ასევე მოიცავდეს საწყისი მწარმოებლის პროდუქტის შეცვლას – საბრძოლო ეფექტურობის გასაუმჯობესებლად, შემდეგ კი პროდუქტის გადატვირთვა, აწყობა და შეფუთვა საქონლის საწყობში შესანახად ან გამოსაყენებლად შესაფერის მდგომარეობაში.

მოხსენების თანახმად, ინდოეთი ასევე აწარმოებს მრავალლულიან სარაკეტო გამშვებს Pinaka – ს, რომლის ქობინი შეიძლება დაიტვირთოს ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმებით. 2022 წლის სექტემბერში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ სომხეთმა კერძო ინდური კომპანიებისგან შეუკვეთა მრავალლულიანი სარაკეტო გამშვები Pinaka, მაგრამ უცნობია, ეს შეკვეთა მოიცავს თუ არა ქვეითსაწინააღმდეგო ნაღმის ვარიანტს.

ანგარიშის ავტორები „მონაცემებს“ იღებენ აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტროსა და აზერბაიჯანის ნაღმების გაუვნებლობის სააგენტოს (ANAMA) ანგარიშებიდან. შესაბამისად, ანგარიშში ჩამოთვლილია ბაქოს ყველა არგუმენტი და თეზისი…

და რატომ იკისრა აზერბაიჯანის ადვოკატის როლი ნაღმების აკრძალვის საერთაშორისო კამპანიამ? შესაძლოა იმიტომ, რომ ეს არის არასამთავრობო ორგანიზაციების კოალიცია და არასამთავრობო ორგანიზაციებს, როგორც ვიცით, ძალიან სჭირდებათ დაფინანსება. მიუხედავად იმისა, რომ ღია წყაროებში მსგავსი მონაცემები არ მოიძებნა, სავსებით შესაძლებელია, რომ ბაქო ამ პრობლემის მოგვარებაში კარგად ეხმარება, შემდეგ კი იყენებს მოხსენებებს, როგორც “მტკიცებულების ბაზას”.

ნახეთ მეტი
Back to top button