თუ რუსეთი გაზის მიწოდებას შეწყვეტს, სომხეთს ევროკავშირისგან მოუწევს აზერბაიჯანისგან შეძენილი გაზის შეძენა – არეგ ქოჩინიანი
ორგანიზაცია „სომხური საბჭოს“ დამფუძნებელმა, პოლიტოლოგმა არეგ ქოჩინიანმა Factor TV-ზე გააანალიზა არჩევნების შემდგომი სიტუაცია, საკონსტიტუციო სასამართლოს შესაძლო გადაწყვეტილებები არჩევნების შედეგებთან დაკავშირებით და მათგან გამომდინარე პოლიტიკური სცენარები, ასევე რუსეთის შემდგომი ნაბიჯები და ის, თუ რა უნდა გააკეთოს სომხეთმა. ოპოზიციის მიერ საკონსტიტუციო სასამართლოში არჩევნების შედეგების გასაჩივრებაზე საუბრისას, ქოჩინიანმა აღნიშნა, რომ არსებობს ორი ძირითადი სცენარი. პირველი სცენარის მიხედვით, საკონსტიტუციო სასამართლომ შესაძლოა გადაწყვიტოს რამდენიმე უბანზე ხელახალი არჩევნების ჩატარება.
„ამ შემთხვევაში, „აყვავებული სომხეთის პარტია“ 99.9%-ით გავა, რადგან მათ რამდენიმე ათეული ხმა აკლიათ. ეს ნიშნავს, რომ არსებობს ორი სცენარი: ან „სამოქალაქო კონტრაქტს“ ექნება 3/5 უმრავლესობა, ან მარტივი უმრავლესობა. მარტივი უმრავლესობა საკმარისია მთავრობის, პრემიერ-მინისტრის, ბიუჯეტის და სხვა მსგავსი დანიშვნებისა და გადაწყვეტილებების მისაღებად. „3/5 უმრავლესობა აუცილებელია ზოგიერთი კონსტიტუციური ორგანოს ხელმძღვანელების დასანიშნად და ზოგიერთ კანონში ცვლილებების შესატანად“, – განმარტა მან.
კოჩინიანი დარწმუნებულია, რომ რუსეთმა ვერ მიაღწია თავის პოლიტიკურ მიზნებს სომხეთში და ახლა მიმართავს ზეწოლის გაძლიერებას.
„რუსეთში ისინი თვლიან, რომ კამათელი უკვე ნასროლია. მათ თავად მიიღეს გადაწყვეტილება და გააგრძელებენ თანდათანობითი ესკალაციის გზას სომხეთთან. არსებითად, მათი მაქსიმალური გეგმა არ გამოვიდა – სომხეთში ხელისუფლების შეცვლა და მათთვის სასურველი ხელისუფლების მოყვანა“.
მათი მინიმალური გეგმა ნაწილობრივ წარმატებული იყო, რადგან მათ იმედი ჰქონდათ, რომ არა მხოლოდ 2/3 არ გამოვიდოდა, არამედ 3/5-ის თავიდან აცილებასაც შეძლებდნენ“.
პოლიტოლოგი აღნიშნავს, რომ მოსკოვი გააგრძელებს ეკონომიკური ზეწოლის ინსტრუმენტების გამოყენებას, როგორც ეს უკრაინის, საქართველოსა და მოლდოვას შემთხვევაში გააკეთა.
„ისინი ეკონომიკური დაპირისპირების, სავაჭრო ომების იმავე გზას ადგანან, როდესაც იწყებენ იმპორტის აკრძალვას საკუთარ ქვეყანაში, როდესაც იწყებენ გაზისა და სხვა ენერგორესურსების ინსტრუმენტალიზაციას“.
არჩევნების შედეგების გაანალიზებისას, არეგ კოჩინიანმა მკვეთრი შეფასება მისცა:„ჩვენთან ერთად შეგვიძლია ჩავწეროთ, რომ სომხეთში 500 ათასმა ადამიანმა რუსეთი აირჩია სომხეთსა და რუსეთს შორის. მათ კარგად ესმოდათ, რომ არჩევნებში წასვლით ისინი ან სომხეთის რესპუბლიკას ირჩევდნენ, ან რუსეთის ფედერაციას და აირჩიეს რუსეთის ფედერაცია. 500 ათასმა ადამიანმა სახელმწიფოსა და არასახელმწიფოს შორის არასახელმწიფო აირჩია. ამ 500 ათასი ადამიანიდან ზოგიერთმა, დიახ, თქვენ მიერ ნახსენები მიზეზის გამო, ნიკოლ ფაშინიანი სძულდა. ზოგიერთმა მათგანმა საარჩევნო ქრთამი აიღო, მაგრამ, საბოლოოდ, მიხვდა, რომ სომხეთის რესპუბლიკასა და რუსეთის ფედერაციას შორის ირჩევდა“.
ხელისუფლების მიერ გამოცხადებულ „კრიმინალური ოლიგარქიის დაშლაზე“ საუბრისას ქოჩინიანმა სკეპტიციზმი გამოთქვა.
„დიდი იმედი არ მაქვს, რომ მმართველი ძალა ამჯერადაც ქირურგიულ მეთოდებს მიმართავს სიტუაციის მოსაგვარებლად, რადგან მათ ამისთვის 8 წელი ჰქონდათ. ყველამ იცის, ვინ არის რობერტ კოჩარიანი, რა გააკეთა და სად არის. ყველამ იცის, ვინ არის გაგიკ წარუკიანი, რა გააკეთა და სად არის“.
პოლიტოლოგის თქმით, სომხეთის წინაშე არსებული ყველაზე დიდი პრობლემა დემოკრატიული ალტერნატივის არარსებობაა.
„ძალაუფლების ალტერნატივა რუსული ოპოზიციაა. ეს ჩვენს ქვეყანაში ყველაზე დიდი პრობლემაა“.
რუსეთიდან მომდინარე ენერგეტიკულ საფრთხეებზე საუბრისას, მან შემოგვთავაზა რამდენიმე ალტერნატიული ნაბიჯი, რომელიც სომხეთმა უნდა გადადგას თავისი უსაფრთხოების გასაძლიერებლად.
„ჩვენ არ უნდა ვიგლეჯდეთ თმას და ვთქვათ: „ვაუ, ეს კატასტროფაა“, არამედ უნდა ვეცადოთ ჩვენი პრობლემის მოგვარებას ყველა შესაძლო მიმართულებით. ერთი ნაბიჯი არის ელექტროგადამცემი ხაზების თურქეთთან დაკავშირება და ჩვენი სისტემების სინქრონული დაკავშირება. მეორე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი არის დამატებითი ელექტროგადამცემი ხაზის მშენებლობა საქართველოსთან, რაზეც ამდენი წელია ვსაუბრობთ და არ გაგვიკეთებია. მესამე მიმართულებაა ევროკავშირთან შესაძლო საუბარი, რათა კრიზისული სცენარის შემთხვევაში, ევროპელებისგან შევძლოთ მათგან (აზერბაიჯანიდან) ნაყიდი გაზის შეძენა. მეოთხე მიმართულებაა ირანთან თანამშრომლობა, ხოლო მეხუთე – ცენტრალური აზია, უპირველეს ყოვლისა, თურქმენეთი“.
