ეს რუსეთიდან დეკოლონიზაციის პროცესია. კრემლის გავლენის ქვეშ დაბრუნება ნაკლებად სავარაუდოა. ედგარ ვარდანიანი

სომხეთში არჩევნების შემდგომი სისხლის სამართლის საქმეები, რომლებიც ოპოზიციის წარმომადგენლებს ეხება, არ არის პოლიტიკური დევნა, არამედ სახელმწიფოს გაწმენდის მცდელობაა იმ ელემენტებისგან, რომლებიც ძირს უთხრიან დემოკრატიულ პროცესებს და ემსახურებიან უცხო სახელმწიფოს გავლენას. Factor TV-სთან ინტერვიუში პოლიტოლოგმა, სომხეთის საბჭოს ექსპერტმა ედგარ ვარდანიანმა ეს შეფასება მისცა, არჩევნების შემდგომი დაკავებებისა და მათი გეოპოლიტიკური კონტექსტის ანალიზისას.

მისი თქმით, ეს ყველაფერი სომხეთის „დეკოლონიზაციის“ რთული პროცესის ნაწილია. ოპოზიციონერების წინააღმდეგ აღძრულ საქმეებზე საუბრისას ვარდანიანმა შეახსენა, რომ ისინი ეფუძნება საარჩევნო მოსყიდვის მრავალ ეპიზოდს, რომლებიც მთელი კამპანიის განმავლობაში განიხილებოდა. „პირველ რიგში, გავიხსენოთ, რა ხდებოდა მთელი კამპანიის განმავლობაში, ოფიციალური კამპანიის დაწყებამდეც კი. ყოველდღე გვესმოდა, რომ ოპოზიციის სახელით გამოსული, უფრო სწორად, ოპოზიციის ზოგიერთი წარმომადგენელი, როგორც ჩანს, საარჩევნო მოსყიდვაზე საუბრობდა. ახლა ეს საქმეები სასამართლოშია წარდგენილი, რამდენადაც მე ვიცი, და ალბათ უახლოეს მომავალში გვეცოდინება, რა ბედი ელის მათ, რა განაჩენი იქნება“.

პოლიტოლოგის აზრით, უსამართლოა ოპოზიციად დახასიათება იმ ძალებისა, რომლებიც თავიანთ ელექტორატს უკანონო გზით ქმნიან, რითაც რიგითი მოქალაქეების ერთი ხმის უფლებას ძირს უთხრიან. „როდესაც ვამბობთ, რომ მთავრობა დევნის თავის ოპონენტებს, ანუ ოპოზიცია, როგორც წესი, ასე წარმოაჩენს პროცესს, მაგრამ ვინ თქვა, რომ ასე გამოდის? სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, თუ, კიდევ ერთხელ შევხედოთ, თუ აღმოჩნდება, რომ ამ ქმედებების მნიშვნელოვანი ნაწილი სწორია, ანუ ამომრჩევლის მოსყიდვა მართლაც მასობრივად დარიგდა, მაშინ არ უნდა დაგმონ ის ადამიანები, ვინც ამომრჩევლის მოსყიდვა დაარღვია და დემოკრატიული პროცესი ჩაშალა და, ფაქტობრივად, არ მოგვცა საშუალება, როგორც ჩვეულებრივ მოქალაქეებს, რომლებსაც ერთი ხმა გვაქვს, სრულად გამოგვეყენებინა ჩვენი ერთი ხმა?

ვარდანიანი აღიარებს, რომ საკონსტიტუციო სასამართლომ, მიუხედავად იმისა, რომ მრავალი დარღვევა დააფიქსირა, ისინი საკმარისად არ მიიჩნია არჩევნების შედეგებზე გავლენის მოხდენისთვის. თუმცა, ის ხაზს უსვამს, რომ ეს არ გამორიცხავს სამოქალაქო და პოლიტიკური შეფასების საჭიროებას. ვლადიმერ პუტინის განცხადებაზე „პრორუსული ძალების“ შესახებ და შემდგომ პროცესებზე მითითებით, ვარდანიანი მათ რუსეთის გავლენის შესუსტების ნაბიჯებად მიიჩნევს.

„ვინ არის რუსეთი, როგორი სახელმწიფოა ეს?“ რუსეთი, უპირველეს ყოვლისა, იმპერიაა, რუსეთი ძალიან ავტორიტარული სახელმწიფოა… იმის ცოდნა, თუ როგორი სახელმწიფოა და რა პოლიტიკას ატარებს, შეგვიძლია გავიგოთ, რომ ის ასევე ცდილობს ჩაერიოს სხვადასხვა ქვეყანაში დემოკრატიულ პროცესებში, რომლებსაც თავისი გავლენის სფეროდ მიიჩნევს, მათი ნეიტრალიზაციის მიზნით. და მას თითოეულ სახელმწიფოში გარკვეული წრეები ჰყავს… განა ნათელი არ არის, რომ სამართალდამცავი ორგანოები, თუ ისინი ამ ყველაფერში არიან ჩართულნი, ისინი ანეიტრალებენ ამ უკანონო ქმედებებს, ამ ქმედებების ნეიტრალიზებით, ანუ ამ ქმედებების გამოაშკარავებით, კონკრეტული სუბიექტების დაგმობით, ბუნებრივია, ისინი ასევე ასუსტებენ რუსეთის გავლენას. ეს არის დეკოლონიზაციის პროცესი. პოლიტოლოგი არ ფიქრობს, რომ ამ ყველაფრის შედეგად სომხეთი შეიძლება გეოპოლიტიკური კონფლიქტის სცენად გადაიქცეს, რადგან სომხეთის მთავრობა ფრთხილად მოქმედებს, რუსეთზე ეკონომიკური და სამხედრო დამოკიდებულების გათვალისწინებით. „დღევანდელი მთავრობა, როდესაც ხელისუფლებაში მოვიდა, ცდილობდა არ გაეუარესებინა რუსეთთან ურთიერთობები, იმის გათვალისწინებით, რომ რუსეთზე ძალიან სერიოზული დამოკიდებულებები არსებობს და რუსეთს შეუძლია სომხეთისთვის ზიანის მიყენება… ახლა კონფლიქტი არ არის, ფაქტობრივად, რუსეთს ეს ინსტრუმენტი წაერთვა, ამით სომხეთი კიდევ უფრო დამოუკიდებელი გახდა რუსეთისგან, რუსეთის გავლენა სომხეთში შესუსტდა. გარდა ამისა, რუსეთიც ცუდ მდგომარეობაშია – ის უკრაინაშია ჩარჩენილი“.