სომხებს და ქართველებს სიამაყე უყვართ, მაგრამ ღვინის მხრივ, „კარტელის“ შექმნით გავიმარჯვებთ. საქართველოს სომელიეთა ასოციაციის ხელმძღვანელი

“მე-8 მსოფლიო ღვინის ტურიზმის კონფერენციას” წელს სომხეთმა უმასპინძლა. ჟურნალისტები, ინდუსტრიის ექსპერტები, გაეროს ოფიციალური პირები და ღვინის მცოდნეები 20 ქვეყნიდან, რომლებიც აშუქებენ ღვინის თემას საერთაშორისო ჟურნალებისთვის. ასტღიკ ფილიპოსიანი მეზობელი საქართველოს სომელიეთა ასოციაციის ხელმძღვანელს ესაუბრა.

“ტერუარი” – ვენახი ორიგინალურ ადგილას ყურძნის დაწურვისა და წვენის შენახვის ეკონომიკით. ეს არის ტიპიური გაჩერება “ღვინის ტურიზმის” რუკაზე.

სომხეთში 30-ზე მეტი ასეთი პოპულარული გაჩერებაა. დიდი და მცირე მარნები განლაგებულია არაგაწოტნის, არარატის, არმავირის, ვაიოც ძორისა და ტავუშის რეგიონებში.

2024 წელს სომხეთი გახდა გაეროს „მე-8 მსოფლიო ღვინის ტურიზმის კონფერენციის“ მასპინძელი. ზოგიერთმა სპეციალისტმა 20 ქვეყნიდან აღმოაჩინა, ნაწილი კი კვლავ გაეცნო ჩვენს მეღვინეობის პოტენციალს.

საქართველოდან ჩამოსული გიორგი დარციმელია ერთ-ერთია, ვინც სომხეთს ,,შიგნიდან იცნობს“. არის „საქართველოს სომელიეთა ასოციაციის“ ხელმძღვანელი, ფლობს სომხეთ-საქართველოს „ღვინის ტურიზმის“ პაკეტების გამყიდველ კომპანიას, საერთაშორისო საგრანტო პროგრამების ფარგლებში 2 ქვეყანაში დარგის მოწვეული ლექტორია.

სომხური და ქართული მეღვინეობის კომპანიები კონკურენციაში არიან, გავაგრძელოთ კონკურენცია თუ ერთად ვიმუშაოთ?- ვეკითხები სპეციალისტს.

— გლობალური ბაზარი ძალიან დიდია, მასში შესვლა, განსაკუთრებით პრემიუმ კლასის ღვინოებით, ძალიან რთულია. ჩვენი ქვეყნების ღვინოები მსოფლიომ ერთიანი ძალისხმევის წყალობით შეიძლება შეამჩნიოს. ეფექტური იქნება თუ „კარტელს“ შევქმნით.

– რა ნაბიჯებია ამისთვის საჭირო?

– ერთმანეთის გაგება და გაცნობა. დიდი ხანია ვადევნებ თვალს სომხურ ღვინოებს, დიდი ხნის წინ დავიწყე თქვენი მარნების მონახულება. ორივე ქვეყანაში განვითარებულია ღვინის წარმოების სექტორი.

საქართველო და სომხეთი ისტორიულად ძველი ქვეყნებია მათი წინაპრების მიერ დატოვებული მდიდარი მემკვიდრეობით, ასე რომ, ერთად შეგვიძლია უკეთესი პოზიციის დაკავება მსოფლიოში.

ღვინოები პროფესიული ჟურნალების გარეკანზე უნდა გამოჩნდეს, რათა მსოფლიო მეღვინეობის საზოგადოებამ იცოდეს, რომ ამ მხარეებში მათთვის 2 მნიშვნელოვანი პუნქტია. დიდ ბაზრებს სჭირდება რაოდენობა, ჩვენ შეგვიძლია ერთად მივაწოდოთ.

– სომხებსაც და ქართველებსაც უყვართ მეღვინეობით სიამაყე. როგორ არ უნდა გამოიყენონ ბოროტად  მხარეებმა ხასიათის ეს ხაზი და წავიდნენ იმ გზით, რომელიც თქვენ ახსენეთ?

– დიახ, ორივენი ვამტკიცებთ, რომ ყველაზე ასაკოვანი და საუკეთესოები ვართ. ეს ნორმალურია, მაგრამ რაც არ უნდა ძველი იყოს მეღვინეობის ისტორია, მნიშვნელოვანია ის, რასაც დღეს ვაკეთებთ.

სომხეთში ჩემი ვიზიტების შედეგად ვხედავ, რომ სომხებს შეუძლიათ გაიგონ, რა უნდა გაკეთდეს და რა არის ჩვენი ერთობლივი ინტერესები. ეს არის ერთგვარი დაწყებითი დონე, რითაც შეიძლება დაწყება.

– ქართულმა ღვინის ინდუსტრიამ მოახერხა რთული ჩინური ბაზრის კარიბჭის გახსნა და დიდ წარმატებას მიაღწია. გარდა მოსახერხებელი ლოგისტიკისა, რა არის წარმატების ფორმულა?

– ჩვენი პირველი თანამშრომლობა საქართველოსა და ჩინეთს შორის დაიწყო, როდესაც იმ ბაზარზე ყველაზე იაფი ქართული ღვინო გამოჩნდა. აზიის ბაზარი უზარმაზარია, ამიტომ ვფიქრობ, გამოცდილება უნდა გაიზიარო, დასამალი არაფერია.

ახლა უფრო მაღალი ბარიერი დავაწესეთ, გვსურს საშუალო ან პრემიუმ ღვინოების მიწოდება.

ეს მნიშვნელოვანია ჩვენნაირი პატარა ქვეყნებისთვის. თუ ჩვენ ვერ ვაწარმოებთ რაოდენობას, ჩვენ უნდა გავამახვილოთ ყურადღება ხარისხზე, რათა გვყავდეს ლოიალური მომხმარებლები მთელს მსოფლიოში.

საქართველოს სომელიეთა ასოციაციის ხელმძღვანელი გიორგი დარციმელია პაკეტური ტურიზმის განხორციელებას სომხურ-ქართული თანამშრომლობის წარმატებულ მაგალითად მიიჩნევს. საერთაშორისო ტურისტი ჩამოდის რეგიონში, სტუმრობს როგორც სომხეთს, ასევე საქართველოს.