პოლიტოლოგი სურენ სარგსიანი წერს: „რამდენად მაღალია TRIPP-ის განხორციელების შანსი ამჟამად?
მე არაერთხელ აღვნიშნე, რომ ტრამპის ადმინისტრაციამ მიაღწია აქტივობისა და ჩართულობის ისეთ დონეს სამხრეთ კავკასიაში და, რატომაც არა, ცენტრალურ აზიაშიც, რომლის მიღწევაც 1992 წლიდან აშშ-ის ვერცერთმა ადმინისტრაციამ ვერ შეძლო.
რა თქმა უნდა, ამის მიზეზი მხოლოდ ხელსაყრელი გეოპოლიტიკური პირობები არ არის. ბუნებრივია, რუსეთის უკრაინის ომზე ფოკუსირებაც ახდენს გავლენას, რის შედეგადაც მისი ჩართულობა და გავლენა სამხრეთ კავკასიასა და ცენტრალურ აზიაში მნიშვნელოვნად შესუსტდა. იგივე ეხება ირანსაც. ამ გარემოებამ ტრამპის ადმინისტრაციას ასევე მისცა შესაძლებლობა, უფრო აქტიური როლი ეთამაშა ამ რეგიონში.
თუმცა, აქ ასევე უაღრესად მნიშვნელოვანია ორი ძირითადი ფაქტორი, რომლებმაც ეს პროცესი უპრეცედენტოდ სწრაფი და ეფექტური გახადეს.
პირველი ფაქტორი სტივ ვიტკოფია.
არსებული ინფორმაციით, TRIPP-ის ერთ-ერთი არქიტექტორი სტივ ვიტკოფია. ცენტრალური აზიის თურქეთთან და ევროპასთან TRIPP-ის მეშვეობით დაკავშირების იდეაც მის გუნდს მიეწერება. ამ ინიციატივას არა მხოლოდ ეკონომიკური და სატრანსპორტო მნიშვნელობა აქვს, არამედ მნიშვნელოვანი გეოპოლიტიკური კომპონენტიც. ის ასევე მნიშვნელოვანია რომ ვიტკოფს პირდაპირი კონტაქტი აქვს ტრამპთან, რის შედეგადაც პროექტის საწყის ეტაპზე (2025 წლის თებერვალი) ბიუროკრატიული და დაქვემდებარების პრობლემები არ წარმოიშვა.
თავის მხრივ, სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფლიქტის მოგვარება ვაშინგტონს საშუალებას აძლევს, რუსეთს ჩამოართვას სამხრეთ კავკასიაში გავლენის შენარჩუნების ყველაზე მნიშვნელოვანი ბერკეტები – კონფლიქტის გაგრძელებაზე თამაშის შესაძლებლობა.
ამ პროცესში მეორე მნიშვნელოვანი ფაქტორია ტრამპის ადმინისტრაციის მართვის სტილი, რომელიც გამოირჩევა ბიუროკრატიული პროცესების მნიშვნელოვანი შემცირებით, განსაკუთრებით სასიცოცხლო საკითხების განხორციელებისას, მათ შორის ძალის გამოყენებისას (საკმარისია გავიხსენოთ, თუ რამდენად სწრაფად მოგვარდა პანამის არხი, ვენესუელა და სხვა მრავალი მოუგვარებელი საკითხი).
გადაწყვეტილების მიღების პროცესები რაც შეიძლება სწრაფად მიმდინარეობს, ტრადიციული ბიუროკრატიული შეფერხებების გარეშე, რაც საშუალებას იძლევა ასეთი მასშტაბური გეოპოლიტიკური პროექტების სწრაფად წახალისებისა და გადაწყვეტილებების მოძიების.
ამ კონტექსტში, მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ის ფაქტიც, რომ პრეზიდენტი ტრამპი პირადად არის ჩართული პროცესებში. ამავდროულად, მარკო რუბიო ხელმძღვანელობს არა მხოლოდ სახელმწიფო დეპარტამენტს, არამედ ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს მუშაობასაც, რაც ხელს უწყობს საგარეო პოლიტიკისა და ეროვნული უსაფრთხოების სისტემების უფრო მჭიდრო კოორდინაციას. შედეგად, სხვადასხვა დეპარტამენტებს შორის კონკურენცია და ხანგრძლივი სააგენტოთაშორისი შეთანხმებები მინიმუმამდეა დაყვანილი, ხოლო გადაწყვეტილების მიღება და განხორციელება უფრო სწრაფი და ეფექტური ხდება.
არც ტრამპი და არც მისი გუნდის ძირითადი წევრები არასდროს ყოფილან ბიუროკრატები. სწორედ ეს გარემოება საშუალებას აძლევს მათ გაიგონ, თუ რამდენად ართულებს ბიუროკრატია არა მხოლოდ პოლიტიკური გადაწყვეტილებების მიღებას, არამედ მათ განხორციელებასაც, მაშინაც კი, როდესაც ეს გადაუდებელი და სტრატეგიული მნიშვნელობის საკითხებია.
ამ მხრივ, ეს ადმინისტრაცია უპირატესად განსხვავდება ყველა წინა ადმინისტრაციისგან, გამონაკლისის გარეშე. ეს, რა თქმა უნდა, ძირითადი ფაქტორებია, მაგრამ არა ყველა. რა თქმა უნდა, არსებობს მთელი რიგი ფაქტორები, რომლებიც ხელს უშლის TRIPP-ის განხორციელებას, ასეთი სერიოზული ძალისხმევის მიუხედავად, მაგრამ მათ ცალკე პოსტში შევეხები.
