აზერბაიჯანი მზადაა, რომ შესაფერისი მომენტის დადგომისთანავე შეტევაზე გადავიდეს. ბენიამინ პოღოსიანი
ალიევის მიერ ულტიმატუმების გამოყენება და ახალი პირობების წამოყენება მხოლოდ ერთ რამეზე მიუთითებს: რომ ე.წ. წინაპირობები სინამდვილეში სომხეთთან არანაირი დოკუმენტის ხელმოწერის არარსებობის საბაბია. ამის შესახებ NEWS.am-თან ინტერვიუში განაცხადა ანალიტიკური ცენტრის ,,APRI სომხეთის“ უფროსმა ანალიტიკოსმა, ბენიამინ პოღოსიანმა.
„ახლა აზერბაიჯანის პრეზიდენტი აშკარად მიანიშნებს, რომ მაშინაც კი, თუ სომხეთი შეასრულებს მის მიერ წამოყენებულ ორ ე.წ. წინაპირობას, ანუ მიიღებს ახალ კონსტიტუციას, რომელიც არ მოიხსენიებს დამოუკიდებლობის გამოცხადებას და ამავდროულად შესთავაზებს ეუთოს მინსკის ჯგუფის დაშლას, არ არსებობს გარანტია, რომ აზერბაიჯანი ამის შემდეგ ხელს მოაწერს სამშვიდობო ხელშეკრულებას. პირიქით, აზერბაიჯანი, სავარაუდოდ, ახალ წინაპირობებს წამოაყენებს. ამ ეტაპზე მე ვხედავ ორ წინაპირობას, ფაქტობრივად, საბაბს, რომლის წამოყენებაც აზერბაიჯანს შეუძლია. ერთი არის ე.წ. დასავლეთ აზერბაიჯანის შექმნა სომხეთის ტერიტორიაზე, სინამდვილეში აზერბაიჯანი მოითხოვს ავტონომიური ერთეულის შექმნას სომხეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები აზერბაიჯანელებით. ეს ნიშნავს, რომ აზერბაიჯანი ასევე მოითხოვს სომხეთის ტერიტორიაზე უცხოური შეიარაღებული ძალების განლაგებას და მას შეუძლია თამამად თქვას, რომ სანამ სომხეთი ამას არ გააკეთებს, აზერბაიჯანი სომხეთთან არანაირ დოკუმენტს არ მოაწერს ხელს. მეორე არის ზანგეზურის დერეფანი, რაც ნიშნავს ექსტრატერიტორიულ დერეფანს, სომხეთის გარკვეული ტერიტორიის ფაქტობრივ ოკუპაციას და ასევე სომხეთ-ირანის კავშირის გაწყვეტას.
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მაშინაც კი, თუ ჩვენ ამ ორ ე.წ. წინაპირობას განვახორციელებთ, აზერბაიჯანი უკვე ამბობს… რომ არცერთ დოკუმენტს მაინც არ მოაწერენ ხელს, რადგან ისინი ამ ორ წინაპირობას დაიცავენ: ექსტრატერიტორიული დერეფნის გახსნას, სომხეთის შემადგენლობაში დასავლეთ აზერბაიჯანის სახელით ავტონომიური ერთეულის შექმნას და ამ ავტონომიური ერთეულის უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად უცხოური შეიარაღებული ძალების განლაგებას.
მოკლედ, აზერბაიჯანს არანაირი სურვილი არ აქვს რაიმეზე ხელი მოაწეროს და ამავდროულად, არაფერზე ხელმოწერით, ყველაფერს გააკეთებს იმისათვის, რომ ჰქონდეს შესაძლებლობა, არ მოაწეროს ხელი შეთანხმებას და სომხეთი დაადანაშაულოს“, – თქვა ექსპერტმა.
მან აღნიშნა, რომ აზერბაიჯანი ნამდვილად ემზადება სამხედრო გადაწყვეტისთვის. „მიზეზი, რის გამოც ის აქამდე სამხედრო გადაწყვეტისკენ არ წავიდა, არ არის სურვილის ნაკლებობა, არამედ ის ფაქტი, რომ აზერბაიჯანი თვლის, რომ სამხედრო გადაწყვეტიდან გამომდინარე რისკები ამ ეტაპზე უფრო მეტია, ვიდრე ის სარგებელი, რაც შეიძლება სამხედრო გადაწყვეტიდან მომდინარეობდეს. ნებისმიერ მომენტში, როდესაც ეს გაანგარიშება შეიცვლება, აზერბაიჯანი აუცილებლად წავა სამხედრო გადაწყვეტისკენ და ჩვენ ვხედავთ, რომ ისინი ყველაფერს აკეთებენ იმისათვის, რომ უზრუნველყონ, რომ მათი არმია მზად იყოს. სწორედ ამიტომ ინტენსიურად გრძელდება მრავალმილიარდიანი იარაღის შესყიდვები, ჩვენ მუდმივად ვხედავთ სხვადასხვა სამხედრო წვრთნებს“, – ხაზგასმით აღნიშნა ბენიამინ პოღოსიანმა.
