საერთაშორისო ურთიერთობების ექსპერტმა, დავით კარაპეტიანმა, Factor TV-ზე გააანალიზა ირანის გარშემო არსებული ვითარება მას შემდეგ, რაც აშშ-მ ახალი დარტყმები წამოიწყო. მისი თქმით, ომი განახლდა და წინა 60-დღიანი ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება ძალზე საეჭვო იყო, რადგან „ინსტიტუციური მშვიდობა მიღწეული არ არის“.
საერთაშორისო ურთიერთობების ექსპერტის თქმით, ირანის ბირთვული შეთანხმება აშშ-სთვის მომგებიანი არ იყო, რადგან მათი რეალური მიზნები განსხვავებულია. „მიუხედავად იმისა, რომ მაგატეს დამკვირვებლებმა რამდენჯერმე დაადასტურეს, რომ დიახ, არ არსებობს წარმოება იმ რაოდენობით, რაც ბირთვულ ბომბებს ან იარაღს შექმნის. პრობლემა სულ სხვაა. აქ მე ყოველთვის ვინარჩუნებდი შემდეგ აზრს: შეერთებული შტატების უმთავრესი სურვილია ინფრასტრუქტურის, ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნების და ზოგადად წიაღისეულის ხელში ჩაგდება, რაზეც ისინი ღიად საუბრობდნენ“.
კარაპეტიანმა აღნიშნა, რომ ირანი დაჰპირდა, რომ ბირთვული პროგრამა ექსკლუზიურად მისი სახელმწიფოს სასარგებლოდ გამოიყენებოდა. მისი თქმით, შეერთებულმა შტატებმა ჰორმუზის სრუტეში მომხდარი ინციდენტები „ალიბად“ გამოიყენა, რადგან პირველმა დაარტყა. „ნებისმიერ შემთხვევაში, ყველაზე მიუკერძოებელი, ობიექტური წყაროები ადასტურებენ, რომ შეერთებულმა შტატებმა პირველმა დაარტყა გემებს ჰორმუზის სრუტეში“.
საერთაშორისო ექსპერტის თქმით, ირანმა ამერიკის ზეწოლას მოსალოდნელზე დიდხანს გაუძლო და რეჟიმის დაშლის მიზანი ვერ იქნა მიღწეული. მან გაიხსენა, რომ ირანის ისლამური რევოლუციის გუშაგთა კორპუსის ყოფილმა ხელმძღვანელმა, ალი ლარიჯანიმ განაცხადა, რომ „ირანს შეუძლია წინააღმდეგობა გაუწიოს გვიან შემოდგომამდე“.
კარაპეტიანი მიიჩნევს, რომ ირანს შეუძლია წინააღმდეგობა გაუწიოს მომავალ წლამდეც კი, მაგრამ შეერთებულმა შტატებმა შეიძლება სცადოს ქვეყნის დასუსტება შიგნიდან. მისი თქმით, ერთ-ერთი ასეთი სცენარი ხარკის კუნძულის დაკავებაა, რაც ირანის ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებზე კონტროლის საშუალებას მისცემს. სომხეთში გამავალ „ტრამპის გზად“ წოდებულ პროექტსა და ირანის შესაძლო შეშფოთებაზე საუბრისას, დავით კარაპეტიანმა აღნიშნა: „ფაქტია, რომ მნიშვნელოვანი გზაა. ამჟამინდელმა ხელისუფლებამ უმაღლეს დონეზე გარანტია მისცა, რომ ეს გარიგება, როგორც ასეთი, არ შეიცავს უსაფრთხოების რაიმე რისკს“.
მისი თქმით, ირანის ერთადერთი დათქმა შეიძლება იყოს ის, რომ ათწლეულების განმავლობაში ის უზრუნველყოფდა დასავლეთ აზერბაიჯანის სახმელეთო კავშირს ნახიჩევანთან და სომხეთის გზა იქნება „სერიოზული ალტერნატივა“. თუმცა, მისი თქმით, ტვირთების გადაზიდვის მოცულობა შესაძლოა იმდენად გაიზარდოს, რომ სომხეთის 40 კმ-იანი მონაკვეთი ფიზიკურად ვერ შეძლებს ამ მოძრაობის უზრუნველყოფას. „ამიტომ, აქაც, სომხურმა მხარემ დიპლომატიურად უნდა გააგზავნოს გზავნილი, რომ დადგება დრო, როდესაც, რამდენადაც გზა ძირითადად სომხეთზე გაივლის, თქვენც იმ გზის იმ მონაკვეთზე იქნებით… ბევრი საცობების თავიდან ასაცილებლად შემოვლით გზას ამჯობინებს“.
