ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ბიუროსა და მუდმივი კომისიის საქმიანობის პროგრესის შესახებ სომხეთის რესპუბლიკის დელეგაციის მუდმივი წევრის არმენ გევორგიანის გამოსვლა ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ვებსაიტზე, 10 ოქტომბრის მოხსენების ფარგლებში.
„ძვირფასო პრეზიდენტო,
სომხეთისა და მთიანი ყარაბაღის წინააღმდეგ აზერბაიჯანის უწყვეტი აგრესიის კონტექსტში, მინდა დაგისვათ შემდეგი კითხვები:
1. ჩვენმა ორგანიზაციამ ამჯობინა შემოიფარგლებოდეს ბუნდოვანი და უმისამართო განცხადებებით, რომლებიც ამ კონფლიქტის მხარეებს შორის თანასწორობის ნიშნებს სვამს. ამიტომ, მინდა ვიცოდე, რა არის ჩვენი ორგანიზაციის მკაფიო და ცალსახა პოზიცია. არის თუ არა აზერბაიჯანი აგრესორი სახელმწიფო და უნდა გაიყვანოს თუ არა თავისი ჯარები სომხეთის ოკუპირებული სუვერენული ტერიტორიებიდან?
2. მთიანი ყარაბაღის წინსვლის ორი გზა არსებობს, და ვფიქრობ, მათგან მხოლოდ ერთი უნდა წახალისდეს და დაამტკიცოს ევროპის საბჭომ. ანუ ადამიანების თვითგამორკვევის უფლების პატივისცემა. სხვა ალტერნატივა არის ის, რომ აზერბაიჯანის ხელისუფლებას მიეცეს საშუალება, თანდათან გაანადგურონ და ამოძირკვონ სომხები თავიანთ ისტორიულ სამშობლოში, როგორც ეს მოხდა ნახჭევანში. რა არის ევროპის საბჭოს უპირატესი არჩევანი?
3. დემოკრატიული თავისუფლებებისა და ტრადიციების შეწირვა გეოპოლიტიკური ინტერესებისთვის და კასპიის ზღვის ენერგორესურსებზე ხელმისაწვდომობა „ახალ ნორმად“ იქცა. მინდა ვიცოდე, როდის იყო აზერბაიჯანი ევროპის საბჭოსთვის უფრო დემოკრატიული სახელმწიფო? როდესაც ის აქტიურად იბრძოდა მთიან ყარაბაღში სომეხი მოსახლეობის წინააღმდეგ, ან დღეს, როდესაც სჩადის ომის და კაცობრიობის წინააღმდეგ სხვა დანაშაულებებს სომხეთის რესპუბლიკის ხალხის წინააღმდეგ?
4. ამჟამად ცხადია, რომ იმ საერთაშორისო პლატფორმებზე, სადაც თურქეთი და აზერბაიჯანი არ არიან მონაწილეები ან არ აქვთ დომინანტური როლი, უფრო ობიექტურად განიხილება მთიანი ყარაბაღის ან სომხეთის წინააღმდეგ შეიარაღებული აგრესიის საკითხები. სწორად მესმის, რომ ჩვენს ორგანიზაციაში ადამიანის უფლებების, დემოკრატიისა და კანონის უზენაესობის საკითხები ზოგიერთი ეროვნული დელეგაციის ლობირებისა და რესურსების გადამწყვეტ გავლენას ექვემდებარება?
5. არსებობს თუ არა გაგება, რომ აზერბაიჯანის პრეზიდენტის სლოგანი: „ჩვენ აღვადგენთ ყარაბაღს და ზანგეზურს“ კატასტროფის მკაფიო რეცეპტია. ეს არის საერთაშორისო სამართლის ფუნდამენტური ნორმების უხეში დარღვევა, მეორეც, უხეში უპატივცემულობა სამშვიდობო პროცესში ჩართული საერთაშორისო პარტნიორების მიმართ და მესამე, ეს არის ღია მოწოდება იარაღზე ახალი თურქული სამყაროს, თურქული მისწრაფებების შესაბამისად სომხეთის სუვერენული ტერიტორიების ხარჯზე სამხრეთ კავკასიის პოლიტიკური რუკის გადასახაზავად”.
