ისრაელის პოლიტიკოსებმა უნდა უპასუხონ კითხვას. არის თუ არა განსხვავება ჰამასსა და აზერბაიჯანს შორის? არმენ გევორგიანი
ძალადობა იქცა არა მხოლოდ ტერორისტული ჯგუფებისა და ავტორიტარული სახელმწიფოების, არამედ დემოკრატიული მთავრობების პროგრამების განხორციელების ერთ-ერთ მთავარ მექანიზმად. არსებობს ექსპერტის მოსაზრება, რომ სომხეთთან უთანხმოების არა დიპლომატიური გზით, არამედ ომით მოგვარებისილჰამ ალიევის გადაწყვეტილება განისაზღვრა იმით, რომ ისრაელის კომპანიები დათანხმდნენ მისთვის უახლესი სამხედრო ტექნოლოგიების მიყიდვას. ღია წყაროების მიხედვით, 2016-2020 წლებში, მთიან ყარაბაღში 44-დღიანი ომის დაწყებამდე, ისრაელზე მოდიოდა აზერბაიჯანის „მთავარი იარაღის“ იმპორტის თითქმის 70 პროცენტი. ამის შესახებ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ზამთრის სესიაზე ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში დისკუსიაზე თემაზე „უახლესი მოვლენები ახლო აღმოსავლეთში. ჰამასის ტერორისტული თავდასხმა ისრაელზე და ისრაელის პასუხი” გამოსვლაში განაცხადა სრ დელეგაციის წევრმა არმენ გევორგიანმა.
არმენ გევორგიანის თქმით, ისრაელი, ალბათ, ამართლებს აზერბაიჯანთან იარაღით ვაჭრობას „იარაღი ენერგომატარებლების მიმართ“ გათვლებით ან აზერბაიჯანის მზადყოფნაზე ითანამშრომლოს ანტიირანულ პოლიტიკაში.
„ისრაელელმა პოლიტიკოსებმა, როგორც დემოკრატიული სახელმწიფოს წარმომადგენლებმა, უნდა უპასუხონ ძალიან მნიშვნელოვან კითხვას: არის თუ არა განსხვავება ,, ჰამას“-სა და აზერბაიჯანს შორის, როცა საქმე გენოციდის განზრახვას ეხება და მხოლოდ მათი პოლიტიკის სამიზნეებია განსხვავებული? გარდა ამისა, დღეს ისრაელის პოლიტიკურმა ელიტებმა უნდა უზრუნველყონ ამ წმინდა მიწის მკვიდრთა მშვიდობიანი თანაცხოვრება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ძველ იერუსალიმში სომხური ეკლესიის ისტორიული მემკვიდრეობის ჩამორთმევის მცდელობებს ახსნა არ აქვს“, – აღნიშნა არმენ გევორგიანმა.
მან აღნიშნა, რომ ახლო აღმოსავლეთში ვნებები რაც შეიძლება მალე უნდა დაწყნარდეს. „ეს არ მოხდეს, სიტუაცია უკონტროლო გახდება სამხრეთ კავკასიაშიც, სადაც თურქეთ-აზერბაიჯანის ალიანსი უბრალოდ ელოდება დიდ რეგიონულ ქაოსს სომხეთის წინააღმდეგ ახალი აგრესიის მიზნით. მე მკაცრად ვგმობ ჰამასის თავდასხმას ისრაელზე და მსურს ვიხილო სიგნალები, რომლებიც მოდის ევროპიდან რეგიონში, რომელიც უნდა იყოს ნათელი, დამაჯერებელი ყველა მხარისთვის და ორმაგი სტანდარტების მინიშნების გარეშე. წინააღმდეგ შემთხვევაში, საომარი ზონის გაფართოება გარდაუვალია ლოგიკით „რაც დასაშვებია ისრაელისთვის, ჩვენთვისაც დასაშვებია“.
