დილით წავიკითხე Freedom House-ის ანგარიში “რატომ არ არიან სომხები მთიან ყარაბაღში?” ანგარიშში დოკუმენტირებულია აზერბაიჯანის დიქტატურის დანაშაულებები რეგიონში 2020 წლის ნოემბრის 44-დღიანი ომის შეწყვეტიდან დღემდე, 2024 წლის მაისამდე. ამის შესახებ სოციალურ ქსელში წერს შვედეთის პარლამენტის წევრი ერიკ ჰელსბორნი.
„მოდით, პირდაპირ დავიწყოთ მუქარით, დევნისა და შემთხვევითი ძალადობის აქტებით, რომლებიც პროვოცირებულია აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების მიერ სომეხი მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ. ასევე ხელისუფლების წარმომადგენლების მუქარის რიტორიკა, რომელიც ცდილობს მასში შიშის ჩანერგვას იმის შესახებ, თუ რა მოხდება, როდესაც შემდეგი ომი დაიწყება.
რეგიონის 9-თვიანი ალყა გრძელდება, რამაც გამოიწვია ჰუმანიტარული კრიზისი საკვების, საწვავის და მედიკამენტების დეფიციტით. ის დასრულდება აზერბაიჯანში სექტემბრის შემოჭრით და რეგიონიდან 100 000-ზე მეტი ეთნიკური სომეხის გასახლებით. და ბოლოს, მოხსენებაში ასევე აღნიშნულია ეკლესიებისა და სასაფლაოების კულტურული ვანდალიზმი, რომლებიც მას შემდეგ განადგურდა.
ანგარიში ასკვნის, რომ მთიანი ყარაბაღიდან სომეხი მოსახლეობის გაქცევა აზერბაიჯანის მიზანმიმართული ძალისხმევის შედეგია და ის აკმაყოფილებს ეთნიკური წმენდის კრიტერიუმებს. ამდენად, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს შეუძლია პასუხისმგებელი აზერბაიჯანელი ჩინოვნიკები პასუხისმგებაში მისცეს.
ეს მოხსენება ნამდვილად ღირს წაიკითხოს ნებისმიერმა დასავლელმა პოლიტიკოსმა, რომელიც გაბრუებულია აზერბაიჯანის სპორტსა და კულტურაში განვითარებული მოვლენებით და ვისაც ეჩვენება, რომ აზერბაიჯანი ნებისმიერ შემთხვევაში შეიძლება იყოს სანდო პარტნიორი.
სხვათა შორის, კუხო-ს წევრი ქვეყნის ნებისმიერმა პოლიტიკოსმა უნდა აღნიშნოს რუსი სამშვიდობოების სრული არაეფექტურობა. მათ ან არ შეეძლოთ ან არ სურდათ ვინმეს დაცვა. მშვიდობისა და სტაბილურობისთვის პუტინზე დაყრდნობა არც ისე კარგი იდეაა“, – წერს შვედეთის პარლამენტის წევრი.
