„ეს ხომ ყაჩაღობაა“, ორი ქვეყანა ცდილობს მესამე ქვეყანას ტერიტორია წაართვას, რათა მათ შორის პირდაპირი კავშირი დამყარდეს: ექსპერტი
ბოლო დროს ზანგეზურის დერეფნის საკითხით დაინტერესდნენ აშშ, ჩინეთი და ევროკავშირიც. ამ შესამჩნევი აქტივობის ფონზე თურქეთი და აზერბაიჯანი ახდენენ ატმოსფეროს დაძაბვას, ამბობენ დააჩქარეთ, მოგვეცით დერეფანი, თორემ სხვანაირად მოვაგვარებთ საკითხს და თქვენ ისევ დარჩებით ყველა გლობალური ინფრასტრუქტურული პროექტის მიღმაო. ამის შესახებ დღეს, 15 ივლისს, NEWS.am-ს რეგიონულ საკითხებში ექსპერტმა არმენ პეტროსიანმა ისაუბრა.
„ჩემი აზრით, ჩვენ ახლა იმ რეგიონში ვართ და თურქული მხარე კიდევ ერთხელ, აზერბაიჯანის მხარდაჭერით, ღია წინაპირობად აყენებს ზანგეზურის დერეფნის გახსნის საკითხს“, – დასძინა მან.
კითხვაზე, როგორია სომხეთის პოზიცია ამ საკითხთან დაკავშირებით, არმენ პეტროსიანმა თქვა:
„სომხეთის ხელისუფლებამ არაერთხელ განაცხადა, რომ ექსტრატერიტორიული დერეფანი სომხეთის ტერიტორიაზე გამორიცხულია. მოლაპარაკება შესაძლებელია გარდამავალი პრინციპების შესუსტებაზე, მაგრამ ექსტრარეგიონალიზმის პრინციპი გამორიცხულია. ეს სომხეთის ტერიტორიაა და ეს არის რეგიონული „დაპირისპირება“, როდესაც ორი ქვეყანა ცდილობს სხვა ქვეყნის ტერიტორიის აღებას, რათა მათ შორის პირდაპირი კავშირი დაამყაროს. მათ პატივი უნდა სცენ სომხეთის ტერიტორიულ მთლიანობას“.
კითხვაზე, მხარს არ უჭერს თუ არა დასავლეთი ამ ორ ქვეყანას, არმენ პეტროსიანმა უპასუხა:
„მე არ მინახავს, რომ დასავლეთმა მხარი დაუჭიროს, ამბობენ, დიახ, კარგი იქნება, რომ ეს კომუნიკაციები დამყარდეს. დასავლეთის სარგებელი ოდნავ განსხვავებულია. დასავლეთისთვის მნიშვნელოვანია შუა დერეფნის გზა, რომელიც, ფაქტობრივად, გახდება რუსეთის ტერიტორიის ალტერნატივა, რადგან უკრაინის კონფლიქტი შეიძლება შეწყდეს ხვალ ან ზეგ, დასავლეთისთვის კი ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ამის შემდეგ შეწყდეს ნაკადების ძირითადი მოცულობის რუსეთში დაბრუნება, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ დასრულდება უკრაინის კონფლიქტი, რუსეთი მაინც დარჩება მათთვის კონკურენტად. დ ამ 2,5 წლის მანძილზე საგრძნობლად დაასუსტეს რუსეთი ინფრასტრუქტურული თვალსაზრისით. ახლა მათ სჭირდებათ ეს გზები, რომ შეჩერდეს რუსეთში გავლა.
ექსპერტის თქმით, გარდა ამისა, შუა დერეფანი მოიცავს პოსტსაბჭოთა სივრცის მთელ რიგ ქვეყნებს, ამ შემთხვევაშიც ეს ქვეყნები რუსეთის გავლენის მიღმა დარჩებიან.
დასავლეთი მუშაობს ამაზე და ორ მნიშვნელოვან პირობაზე: პირველი ის არის, რომ ამ გზამ არანაირად არ უნდა გაიაროს ირანის ტერიტორიაზე და არანაირად არ უნდა დაირღვეს ამ სახელმწიფოების სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა.
