სომხეთი იარაღსა და აღჭურვილობას მხოლოდ თავდაცვის უფლების განსახორციელებლად იძენს. სსრ-ს გამოეხმაურა ბაქოს
სომხეთი იარაღსა და აღჭურვილობას იძენს მხოლოდ თავდაცვის უფლებისა და საკუთარი მოქალაქეების დაცვის ვალდებულების რეალიზაციის მიზნით.
ამის შესახებ აღნიშნა სრ საგარეო საქმეთა სამინისტროს პრესსპიკერმა, ანი ბადალიანმა, „არმენპრესის“ კითხვის საპასუხოდ, რომ „აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ჯაბრაილში გამოსვლისას კვლავ ისაუბრა სომხეთის მიერ იარაღისა და აღჭურვილობის შეძენაზე და მუქარის შესახებ. უფრო მეტიც, ბოლო დროს აზერბაიჯანიდან უფრო ხშირად ისმის ამა თუ იმ დონის მუქარის შემცველი და აგრესიული განცხადებები. როგორ განმარტავთ ამ განცხადებებს“.
სსს-ს პრესსპიკერმა განაცხადა: „ოფიციალურმა ერევანმა უკვე არაერთხელ და უმაღლეს დონეზე განაცხადა, რომ არ აქვს აგრესიული ზრახვები არც ერთი მეზობლის მიმართ, აღიარებს ყველა მათგანის ტერიტორიულ მთლიანობას და არ აქვს ტერიტორიული პრეტენზია.
ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს სომხეთის რესპუბლიკის საკონსტიტუციო სასამართლოს ბოლო გადაწყვეტილება, რომლითაც უმაღლესმა სასამართლომ გადაამოწმა და დაადასტურა სომხეთისა და აზერბაიჯანის საზღვრის სადემარკაციო კომისიების ერთობლივი საქმიანობის რეგულირების შესაბამისობა რესპუბლიკის კონსტიტუციასთან. სომხეთმა უარყო ყველა პრეტენზია, რომ სომხეთის რესპუბლიკის კონსტიტუცია შეიცავს ტერიტორიულ პრეტენზიებს მისი რომელიმე მეზობლის მიმართ. სომხეთის რესპუბლიკამ ასევე განაცხადა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ მისი გარკვეული ტერიტორიები ოკუპირებულია, მას არანაირი პრობლემა და დღის წესრიგი არ აქვს ამ ტერიტორიების სამხედრო გზით დაბრუნების, რადგან საზღვრის დემარკაციის კომისიების ერთობლივი საქმიანობის ზემოაღნიშნული რეგულაცია იძლევა ამ პრობლემების მოგვარების შესაძლებლობას მშვიდობიანი და მოლაპარაკებების გზით. რაც შეეხება იარაღს, გაეროს წესდება ყველა სახელმწიფოს უტოვებს თავდაცვის უფლებას. უფრო მეტიც, საერთაშორისო სამართალი თითოეულ სახელმწიფოს აძლევს ვალდებულებას დაიცვას თავისი მოქალაქეები. სომხეთი იარაღსა და აღჭურვილობას იძენს მხოლოდ თავდაცვის უფლებისა და საკუთარი მოქალაქეების დაცვის ვალდებულების რეალიზაციის მიზნით. ამის პარალელურად, აზერბაიჯანის შემტევი იარაღით შეიარაღების მოცულობები მრავალჯერ მეტია, რასაც ხშირად აზერბაიჯანის პრეზიდენტი აცხადებს.
რატომ აკეთებს აზერბაიჯანი თქვენს შეკითხვაში აღნიშნულ აქცენტს? ამზადებს თუ არა აგრესიას სომხეთის რესპუბლიკის წინააღმდეგ? ვფიქრობ, მნიშვნელოვანია ამ კითხვაზე პასუხის მიღება, რადგან ის ასევე დაეხმარება გამოთქმული მოსაზრებების შეფასებას, რომ აზერბაიჯანი აპირებს გამოიყენოს ბაქოში დაგეგმილი COP-29 კონფერენცია, როგორც კვამლის ფარდა, რათა დაიწყოს ახალი სამხედრო აგრესია სომხეთის რესპუბლიკის წინააღმდეგ.
და მისი პოლიტიკური პასუხისმგებლობის ბაქოში COP-29-ში მონაწილეობის მისაღებად წასულ უცხოელ ლიდერებს შორის გასანაწილებლად. ოფიციალური ბაქოს ბოლოდროინდელი განცხადებები სულ მცირე რიგ მნიშვნელოვან კითხვას ბადებს და მინდა კიდევ ორი გავაჟღერო:
ა) ნამდვილად უარს ამბობს აზერბაიჯანი სომხეთის ტერიტორიულ მთლიანობასა და სუვერენიტეტზე ალმა-ატას დეკლარაციის საფუძველზე? კიდევ ერთხელ მინდა ხაზგასმით აღვნიშნო, რომ სომხეთის რესპუბლიკა ადასტურებს თავის ერთგულებას აზერბაიჯანთან ალმა-ატას დეკლარაციის საფუძველზე მიღწეული შეთანხმების მიმართ, ანუ აღიაროს ერთმანეთის ტერიტორიული მთლიანობა და სუვერენიტეტი საბჭოთა რესპუბლიკების ადმინისტრაციული საზღვრებით.
ბ) უარს ამბობს თუ არა აზერბაიჯანი სამშვიდობო დღის წესრიგზე? ნება მიბოძეთ გითხრათ, რომ სომხეთის რესპუბლიკა კიდევ ერთხელ ადასტურებს თავის ერთგულებას სამშვიდობო დღის წესრიგისადმი და მზადყოფნას ხელი მოაწეროს აზერბაიჯანთან უკვე შეთანხმებული მშვიდობის შინაარსს, როგორც სამშვიდობო ხელშეკრულებას, როგორც ეს სომხეთის პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა გაეროს გენერალური ასამბლეას 79-ე სესიაზე თავის გამოსვლაში. მიგვაჩნია, რომ აგრესიული რიტორიკის ნაცვლად, ჩვენ ყურადღება უნდა გავამახვილოთ სამშვიდობო ხელშეკრულების ხელმოწერის რაც შეიძლება სწრაფად მოგვარებაზე და სხვა საკითხებზე მოლაპარაკებაზე არა მხოლოდ დე ფაქტო, არამედ დე იურე მშვიდობიან პირობებშიც“.
