სამუდამო პატიმრობის შესახებ კანონები მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სომხეთიდან მოპოვებული კონცესიების ფასის გაზრდის ლოგიკაში. სირანუშ საჰაკიანი
ეს გადაწყვეტილებები ჩვენი პროგნოზების ფარგლებში იყო. აზერბაიჯანის სასამართლოებმა შესანიშნავად შეასრულეს თავიანთი როლი და აღმასრულებელი ხელისუფლების პოლიტიკური გადაწყვეტილებები სასამართლო გადაწყვეტილებების დონემდე მიიყვანა. ამის შესახებ NEWS.am-თან ინტერვიუში აღნიშნა სომეხი პატიმრების ინტერესების წარმომადგენელმა ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში, სირანუშ საჰაკიანმა, რომელიც არცახის სამხედრო-პოლიტიკური ხელმძღვანელობის წინააღმდეგ დღეს მიღებულ სამუდამო პატიმრობის გადაწყვეტილებებს გულისხმობდა.
„უფრო მეტიც, სასამართლო პროცესების დროს სამართლიანი სასამართლოს გარანტიები ღიად დაირღვა. ანუ, არ ყოფილა მცდელობა, შენარჩუნებულიყო თუნდაც ფორმალური გარანტიები. ცხადია, რომ საქმე გვაქვს არალეგიტიმურ სასამართლო გადაწყვეტილებებთან, რომლებიც ლეგიტიმაციას უკეთებენ აღმასრულებელი ხელისუფლების შურისმაძიებელ გადაწყვეტილებებსა და ნაბიჯებს ერების თვითგამორკვევის უფლების განხორციელებაში.
ვფიქრობ, სომხურმა მხარემ უნდა შეძლოს ამ გადაწყვეტილებებისა და პროცესების გასაჩივრება საერთაშორისო სასამართლო ინსტანციებში“, – თქვა მან. კითხვაზე, თუ რამდენად ართულებს ეს მათი დაბრუნების შესაძლებლობას, სირანუშ საჰაკიანმა უპასუხა: „გულწრფელად რომ ვთქვა, ვერანაირ გართულებას ვერ ვხედავ, რადგან პროცესები პოლიტიკური იყო და იმავე ვაგიფ ხაჩატრიანის, ვიგენ ეულჯეკჩიანის და სხვა რეპატრირებული პატიმრების შემთხვევაში ვნახეთ, რომ ისინი რეპატრიაციას აზერბაიჯანის სასამართლოების მიერ დაკისრებული სასჯელის მოხდის გარეშე ახორციელებდნენ. უფრო მეტიც, მათი დაბრუნების შემთხვევაში მოქმედებდა შეთანხმება და არა სამართლებრივი პროცესი – მოქალაქეობის ქვეყანაში გადაცემა სასჯელის მოხდის მიზნით. ესეც იმის დასტურია, რომ პროცესები პოლიტიკურია და არა სამართლებრივი.
მაგრამ ვფიქრობ, რომ დაბრუნების შემთხვევაში სომხეთიდან გამოსატანი კონცესიების ფასის გაზრდის ლოგიკაში, ეს აქტები მნიშვნელოვანია, რადგან ისინი მუდმივად ითამაშებენ ისე, თითქოს არსებობს სასამართლო აქტები, მათი ქმედებები დადასტურებულია, მათ სამუდამო პატიმრობა ემუქრებათ. ამ გზით ისინი მხოლოდ პროცესის გართულებას შეეცდებიან. ამ სასამართლო აქტების არსებობის პირობებში ვერ ვხედავ რაიმე რეალურ პრაქტიკულ დაბრკოლებას“. სირანუშ საჰაკიანმა განაცხადა, რომ ეს სასამართლო აქტები არ ჯდება სამშვიდობო პროცესის ლოგიკაში: „მშვიდობამ უნდა გაზარდოს ნდობა ხალხებს, ერებს შორის, აღმოფხვრას ის ფაქტორები, რომლებიც წლების განმავლობაში იწვევდა სიძულვილს და ნებისმიერი პროცესი, რომელიც უკანონოა და შეუძლია დამატებითი სიძულვილის გამოწვევა, უბრალოდ უნდა გამოირიცხოს.
ამასობაში, ჩვენ დავინახეთ, რომ ამ სასამართლო პროცესების გაშუქებას თან ახლდა არმენოფობიური გამოხატულებები, წარმოიქმნა ახალი ანტისომხური დისკურსები და, როგორც ჩანს, საზოგადოების მოთხოვნა, რომ სომხებს უნდა მიესაჯოთ სამუდამო პატიმრობა, უნდა განიცადონ წამება და ტანჯვა არა მხოლოდ საკუთარ ქვეყანაში, არამედ აზერბაიჯანის ციხის საკნებშიც, დაკმაყოფილდა.
ამით ისინი ცდილობდნენ აზერბაიჯანული საზოგადოებისთვის მორალური კმაყოფილების მინიჭებასაც კი. „ამიტომ ჩვენ სასამართლო პროცესებს აღვიქვამთ, როგორც პროცესებს, რომლებიც სიძულვილს წარმოშობს და არა სიძულვილის შემსუბუქებას ან დისკრიმინაციის აღმოფხვრას, და არანაირად არ ჯდება მშვიდობის დაპირებებში“.
