სომხურ-ინდური ურთიერთობები თანმიმდევრულად ვითარდება, მათ შორის მნიშვნელოვანი სამხედრო და გეოპოლიტიკური კომპონენტების საფუძველზე
სომხურ-ინდურმა თანამშრომლობამ სამხედრო სფეროში ყველაზე აქტიურად 2022 წლის სექტემბრიდან იმატა და დღეს სომხეთი ერთ-ერთი ქვეყანაა, რომელიც ინდოეთისთვის ყველაზე დიდ იარაღს ყიდულობს, რაც ხაზს უსვამს თანამშრომლობის მნიშვნელობას ორივე მხარისთვის.
„არმენპრესთან“ ინტერვიუში სამხედრო ექსპერტმა ლეონიდ ნერსისიანმა სომხურ-ინდურ სამხედრო თანამშრომლობას, იარაღის შეძენის პროცესს და იარაღის სავარაუდო გამოყენებადობის საკითხს შეეხო.
„2022 წელს ინდოეთი, ალბათ, ერთადერთი ქვეყანა იყო, რომელმაც მაშინვე გამოთქვა მზადყოფნა, სომხეთისთვის ყველა სახის იარაღი და საბრძოლო მასალა მიეწოდებინა. ამის შემდეგ, აღნიშნულ სფეროში სხვა ქვეყნებთანაც განვითარდა ურთიერთობები, მაგრამ კრიტიკულ პერიოდში სწორედ ინდოეთმა გამოგვიწოდა დახმარების ხელი. ინდოეთისთვის თანამშრომლობა მნიშვნელოვანია იმ გაგებით, რომ ეს ქვეყანა ახალი მოთამაშეა საერთაშორისო იარაღის ბაზარზე, ამიტომ, სომხური მხრიდან შეკვეთები საკმაოდ სერიოზული წინგადადგმული ნაბიჯი იყო ინდოეთის სამხედრო ინდუსტრიისთვის და ინდოეთს ეხმარებოდა საკუთარი პროდუქციის სხვა ბაზრებზე გაყიდვაში“, – აღნიშნა ნერსისიანმა.
ღია წყაროებში არსებულ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, სამხედრო ექსპერტმა გაიხსენა, რომ სომხურმა მხარემ ინდოეთისგან დიდი რაოდენობით არტილერია შეიძინა, მათ შორის 155 მმ-იანი „ATAGS“, „MARG-155“ და „TRAJAN“ ქვემეხები, ასევე „PINAKA“ სარაკეტო კომპლექსები, რომლებიც საბჭოთა ეპოქის „URAGAN“ და „SMERCH“ კომპლექსებთან შედარებით, იმავე კლასიფიკაციას მიეკუთვნება.
„არტილერიისა და სარაკეტო კომპლექსების შეძენა საკმაოდ მნიშვნელოვანი იყო სომხეთისთვის, რადგან 44-დღიანი ომის დროს საკმაოდ სერიოზული დანაკარგები განვიცადეთ. ახალი კომპლექსები დადებითი თვალსაზრისით მნიშვნელოვნად განსხვავდება იმ საბჭოთა იარაღისგან, რომელსაც ადრე ვიყენებდით. მაგალითად, „ATAGS“ ტიპის ქვემეხს შეუძლია 45 კმ-მდე მანძილზე სროლა, ხოლო საბჭოთა 152 მმ-იანი არტილერია, როგორც წესი, 20-24 კმ-ს არ აღემატებოდა.
თავის მხრივ, „PINAKA“-ს სარაკეტო კომპლექსი მნიშვნელოვნად განსხვავდება „GRAD“-ისგან, რადგან მას უფრო დიდი დაუცველობის დიაპაზონი აქვს. ასევე არსებობს რაკეტები, რომლებიც იყენებენ თანამგზავრულ ნავიგაციას (GPS) და შეუძლიათ ზუსტი დარტყმების განხორციელება 75 კმ-მდე მანძილზე, რაც ახალ შესაძლებლობებს ქმნის სომხეთის არმიისთვის“, – აღნიშნა ჩვენმა თანამოსაუბრემ.
ნერსისიანის თქმით, შეიარაღების სექტორში აქტიური ცვლილებები მიმდინარეობს, სამხედრო ინდუსტრიაში უახლესი ტექნოლოგიები ინერგება და ბაზრების დივერსიფიკაცია ხდება.
