მთავრობა ხაზს უსვამს, რომ თუ რუსეთი გაზის ფასს გაზრდის, მას დასავლეთისგან დახმარების პაკეტები აქვს შედეგების შესამსუბუქებლად – გაიანე აბრაჰამიანი
რუსეთიდან სომხეთში ნაღდი ფულის გადარიცხვის მეცხრეჯერ მცდელობის შეჩერება ბოლო 45 დღის განმავლობაში ქმნის გონივრულ ეჭვს, რომ ეს ფინანსური ნაკადები შეიძლება პირდაპირ კავშირში იყოს 7 ივნისის არჩევნებთან.
ამის შესახებ Factor TV-სთან ინტერვიუში არასამთავრობო ორგანიზაცია „თანასწორი უფლებებისთვის“ ხელმძღვანელმა გაიანე აბრაჰამიანმა აღნიშნა, მისი თქმით, საარჩევნო მოსყიდვა, დეზინფორმაციასთან და კიბერშეტევებთან ერთად, რუსეთის მიერ გამოყენებული ჰიბრიდული ომის ერთ-ერთი მთავარი იარაღია.
„რა თქმა უნდა, არ შეგვიძლია არ გვქონდეს გონივრული ეჭვი, რომ ეს შეიძლება მთლიანად დაკავშირებული იყოს 7 ივნისის არჩევნებთან. რატომ არ შეიძლება არ გვქონდეს ეჭვი, რადგან, რა თქმა უნდა, სხვა ქვეყნების გამოცდილება ნათლად გვიჩვენებს, რომ ნაღდი ფულის მნიშვნელოვანი შემოდინება იყო, განსაკუთრებით მოლდოვიდან, რუმინეთიდან და ა.შ.“, – აღნიშნა აბრაჰამიანმა.
გაიანე აბრაჰამიანმა ხაზგასმით აღნიშნა, რომ საარჩევნო მოსყიდვის შემთხვევაში სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა ვრცელდება არა მხოლოდ მიმცემზე, არამედ მიმღებსა და შუამავალზეც.
„ჩვენს საზოგადოებაში მიაჩნიათ, რომ მხოლოდ საარჩევნო ქრთამის მიმცემია სისხლის სამართლის დამნაშავე – დამნასავეა ხოლო მიმღებიც. თუ საარჩევნო ქრთამს შესთავაზებენ, დაჰპირდებიან ან აძლევენ, ის რვა წლამდე თავისუფლების აღკვეთით ისჯება; ვინც ქრთამს იღებს და გარიგებაში შედის , ის შვიდი წლამდე თავისუფლების აღკვეთით ისჯება; ხოლო თუ ის, ვინც რაიმე ფორმით შუამავლობას უწყობს ხელს, ისიც ხუთ წლამდე თავისუფლების აღკვეთით ისჯება. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მთელი ეს ჯაჭვი კრიმინალური ურთიერთობაა, რომელიც მაქსიმალურად უნდა გამოირიცხოს“.
მისი თქმით, საზოგადოების მზაობა, მიიღოს საარჩევნო ქრთამი, განპირობებულია წლების განმავლობაში დამკვიდრებული თეზისით, რომ ამომრჩევლის ხმა არაფერს ცვლის. პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანსა და ბიზნესმენ სამველ კარაპეტიანს შორის რუსეთის მიერ შესაძლო ეკონომიკური ომის შესახებ დისტანციურ დებატებზე მითითებით, აბრაჰამიანმა აღნიშნა, რომ ეს რუსეთისთვის ზეწოლის ერთ-ერთი მთავარი ინსტრუმენტია, რომელიც უფრო აქტიური ხდება მას შემდეგ, რაც კონფლიქტის ფაქტორი ისეთი ეფექტური აღარ არის, როგორც ადრე.
„მთავარი ხელკეტი, რომელიც სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფლიქტი იყო, უკვე ჩამოერთვათ მათ ხელიდან და ამჟამად რჩებათ ეკონომიკური საკითხი, რაც ნიშნავს, რომ ეკონომიკურის კიდევ უფრო მეტად გამოყენება მოუწევთ“, – თქვა მან და დასძინა, რომ რუსეთი ამ მუქარას მიმართავს, როგორც სომხეთის ხელისუფლებისკენ, ასევე ამომრჩევლისკენაც. ამავდროულად, ექსპერტმა აღნიშნა, რომ ამჟამინდელ სიტუაციაში სომხეთზე ეკონომიკური ზეწოლის განხორციელება რუსეთისთვის ისეთი ცალსახა არ არის, როგორც ეს 2013 წელს იყო.
„ახლა ამის ალბათობა ნაკლებია, რადგან რუსეთი ასევე დამოკიდებულია სომხეთზე, განსაკუთრებით უკრაინაში საომარი ვითარებისა და სანქციების გათვალისწინებით. ისინი აქედან ბევრ საქონელს ყიდულობენ და მათთვის ეს ჯერ კიდევ ბაზარია. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ისე არ არის, რომ მხოლოდ ჩვენ მათზე ვართ დამოკიდებული“.
