პოლიტოლოგის აზრით, აზერბაიჯანის მიზანი სომხეთთან სამშვიდობო პროცესის დროებით შეჩერებაა
აზერბაიჯანის მიზანია სომხეთთან სამშვიდობო პროცესის გადადება ამ დროისთვის, მაშინ როცა სამშვიდობო ხელშეკრულების პროექტში გადაულახავი განსხვავებები არ არის და შესაძლებელია ტექსტის დასრულება სულ რაღაც ერთ თვეში, რაც ნიშნავს, რომ მხარეთა პოზიციები დაახლოებულია.
Armenpress-ის ცნობით, ეს აზრი უსაფრთხოების პოლიტიკის კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელმა არეგ ქოჩინიანმა გამოთქვა პრესკონფერენციაზე თემაზე “რას ემსახურება ალიევის წინაპირობა სომხეთის კონსტიტუციის შეცვლასთან დაკავშირებით?”
„ამ შემთხვევაში ლაპარაკი სომხეთის კონსტიტუციის ცვლილებაზე, საუკეთესო შემთხვევაში, ნიშნავს სამშვიდობო ხელშეკრულების ხელმოწერის ვადების მნიშვნელოვან გადადებას და უარეს შემთხვევაში მშვიდობის მიღწევაზე მიმართული მოლაპარაკებების პროცესის სრულად შეჩერებას“, – განაცხადა ქოჩინიანმა.
პოლიტოლოგის დაკვირვებით, ბაქოს ქმედება ორი ვარიანტით შეიძლება აიხსნას. პირველი არის ის, რომ აზერბაიჯანს ნამდვილად არ სურს რაიმე სამშვიდობო ხელშეკრულება, მაგრამ ემზადება ახალი ესკალაციებისთვის და სამხედრო ოპერაციებისთვისაც კი. მეორე ვარიანტი კი არის ის, რომ 2022-23 წლებში რუსეთსა და აზერბაიჯანს შორის ჩამოყალიბდა გარკვეული შეთანხმებები, რომლებიც შეძენილ იქნა განსაკუთრებით აზერბაიჯანის მხრივ მთიანი ყარაბაღის ეთნიკური წმენდისა და რუსული სამშვიდობო ძალების გაყვანის პროცესების პარალელურად და აზერბაიჯანიც შეთანხმების თანახმად, ან ხელს არ მოაწერს სამშვიდობო ხელშეკრულებას, ან შეძლებისდაგვარად გააჭიანურებს მის ხელმოწერას და თუ ეს პროცესი გარდაუვალია, მაშინ ხელმოწერა მოხდება მოსკოვში, რაც ხაზს გაუსვამს რუსეთის დამატებით როლს ამ ყველაფერში.
„მე უფრო მეორე ვარიანტისკენ ვარ მიდრეკილი, რადგან აზერბაიჯანს აქვს ვალდებულება რუსეთის წინაშე. სწორედ ამის მიზეზია აზერბაიჯანული მხარის აბსურდული განცხადება, რომლითაც ბაქო სრ-სგან კონსტიტუციის შეცვლას ითხოვს. განცხადება შინაარსითაც აბსურდულია. მუხლი, რომელიც ჩვენს კონსტიტუციაში ეხება დამოუკიდებლობის დეკლარაციის შესაბამის თავს და არა დებულებებს, მიზეზი გახდა, რათა ჰოიდა-ს ამ მითითებაზე დაყრდნობით, 2008 წლის შემდეგ მიემართა საკონსტიტუციო სასამართლოსთვის, მტკიცებით, რომ ციურიხის ოქმები არაკონსტიტუციურია. მაშინ საკონსტიტუციო სასამართლომ საპირისპირო გადაწყვეტილება მიიღო. ანუ არის პრეცედენტული გადაწყვეტილება, რომ ეს მითითება არ შეიძლება იყოს დაბრკოლება დამოუკიდებლობის დეკლარაციის შესაბამის თავში გათვალისწინებული პუნქტებისთვის“, – განმარტა პოლიტოლოგმა.
ქოჩინიანის თქმით, აზერბაიჯანის მიერ წამოყენებული კონსტიტუციური ნორმა, რომელიც მათი აზრით უნდა შეიცვალოს, რეალურად შეუცვლელია. ამ მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად დაგვჭირდება ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიღება საკმაოდ რთული და შრომატევადი პროცესია.
„სამშვიდობო შეთანხმების ხელმოწერისა და პარლამენტის მიერ რატიფიცირების მომენტში იგი დაუყოვნებლივ გადაეგზავნება საკონსტიტუციო სასამართლოს, რის შემდეგაც ვვარაუდობ, რომ საკონსტიტუციო სასამართლო მას კონსტიტუციის საწინააღმდეგოდ არ მიიჩნევს. ამის შემდეგ, სრ კანონმდებლობით, ეს საკითხი აღარასოდეს განიხილება. სასამართლოში ერთი და იგივე საკითხით ვერც ერთი პოლიტიკური ძალა ვერ შევა, რადგან საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებები საბოლოო და უდავოა. ყოველივე ამის გათვალისწინებით, შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ აზერბაიჯანის წინაპირობა არის ფიქტიური და მოგონილი“, – დაასკვნა პოლიტოლოგმა.
