შეერთებულმა შტატებმა დაასკვნა, რომ რუსეთის წინსვლის შეჩერება აღარ არსებობს. არმან გრიგორიანი

შეერთებულმა შტატებმა დაასკვნა, რომ რუსეთის წინსვლის შეჩერების არანაირი ვარიანტი აღარ არსებობს, განაცხადა ლიჰას უნივერსიტეტის პროფესორმა არმან გრიგორიანმა ,,რადიო თავისუფლება“-სთან ინტერვიუში.
გთავაზობთ ამონარიდს ინტერვიუდან:
“თავისუფლება” – ვაშინგტონი მარტო ტოვებს კიევს? გააკეთებდით ასეთ განცხადებას?
გრიგორიანი – რა თქმა უნდა, ფორმულირებაზე მსჯელობა შეიძლება, მაგრამ აშკარაა, რომ შეერთებული შტატები ძალზე გადაჭრით განწყობილია, დაასრულოს ომი უკრაინაში, როგორც ჩანს, მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ ამ ომის გაგრძელებას რაიმე პერსპექტივა არ აქვს, როგორც ადამიანური, ასევე გეოპოლიტიკური, სტრატეგიული მხრივ.
მათ ასევე დაასკვნეს, რომ რუსეთის წინსვლის შეჩერების არანაირი ვარიანტი აღარ არსებობს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, შემდეგი ნაბიჯი, თუ ისინი აპირებენ ომის გაგრძელებას, უნდა იყოს პირდაპირი მონაწილეობა, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ უკრაინაში ძალის ნაკლებობაა, საუბარი უნდა იყოს ნატოს ჯარების განთავსებაზე, რუსეთთან პირდაპირ სამხედრო კონფრონტაციაზე, მაგრამ ჩვენ ვიცით, რომ ეს გამორიცხული იყო თუნდაც ბაიდენის დროს.
ეს აშკარად შეიცავს ბირთვული ესკალაციის რისკს, რაც მათ ძალიან კარგად ესმით და რადგან სხვა გზა აღარ დარჩათ, გადაწყვიტეს წავიდნენ მშვიდობაზე.
“თავისუფლება” – ბატონო გრიგორიან, მაგრამ ამას ფასი ექნება, ვინ და როგორ უნდა გადაიხადოს ეს ფასი, განა პრეზიდენტმა ზელენსკიმ არ თქვა, “ვეთანხმები, მაგრამ ჩვენ გვჭირდება უსაფრთხოების გარანტიები?”
გრიგორიანი – უსაფრთხოების რა გარანტიებზე შეიძლება ვისაუბროთ, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, თუ ზელენსკი აგრძელებს დაჟინებით მოითხოვს რუსეთის წინააღმდეგ უსაფრთხოების გარანტიებს მხოლოდ ნატოსგან, ეს არ მოხდება, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამ ომს ალბათ ერთი მიზეზი არ ჰქონდა, მას რამდენიმე მიზეზი ჰქონდა, მაგრამ მთავარი მიზეზი, ჩემი ღრმა რწმენით, იყო სწორედ ასეთი ინტეგრაციის საკითხი, ნატოში გაწევრიანება ან დე ფაქტო გაწევრიანება. ახლა კი იმაზე, რომ ნატო-მ უნდა მისცეს გარკვეული გარანტიები უკრაინას, ან იმაზე, რომ ნატოს ჯარები განლაგდნენ როგორც სამშვიდობო ძალები, რაზეც მე ვფიქრობ, რომ ბრიტანელები და ფრანგები ახლახან საუბრობდნენ, ეს არის ერთგვარი ჩიხური მოთხოვნა, რამაც შეიძლება შეაფერხოს მოლაპარაკებები მათ დაწყებამდე. ახლა, რა თქმა უნდა, გარანტიებზე მოლაპარაკება მოხდება, ანუ რუსეთის დაპირების საფუძველზე არ მოაწერენ ხელს იმ ცეცხლის შეწყვეტას. რუსეტიცაა დაინტერესებული ამ ომის შეწყვეტაში. გაიცემა ორმხრივი გარანტიები, გარკვეული გარანტიები მიენიჭება უკრაინას, მაგრამ ეს მოხდება ექსკლუზიურად უკრაინის ნეიტრალიტეტის გარანტიის კონტექსტში, ბუნებრივია, დაირღვა ნეიტრალიტეტი, ნებისმიერი მხარისთვის ასეთი გარანტიების მიცემა შეიძლება, მაგრამ თუ საქმე ეხება ნატოს ცალმხრივად მიღებას რუსეთის წინააღმდეგ, მე ამას ფაქტობრივად გამოვრიცხავ.
“თავისუფლება” – უკრაინის ოკუპირებული ტერიტორიების საკითხიც შემოდის, ანუ კიევი უნდა შეეგუოს ამ რეალობას?
გრიგორიანი – თუ კიევი არ შეეგუება ამ რეალობას, არ ვიცი, მართალი გითხრათ, ამ ტერიტორიების რომელ ნაწილზე, მთლიანად თუ ნაწილობრივ, შეიძლება რაიმე ტერიტორიების კუთხით მოლაპარაკება მოხდეს, მაგრამ რომ ტერიტორიული დანაკარგები ექნება უკრაინას, ვფიქრობ ეჭვგარეშეა, კიევი შეეგუება თუ არა… რას ნიშნავს, თუ კიევი არ შეეგუება, ამის ალტერნატივა ომის გაგრძელებაა და კიევმა შეიძლება მეტი ტერიტორია დაკარგოს. ახლა ჩნდება კითხვა: როგორი დამოკიდებულება ექნებათ შეერთებულ შტატებსა და ევროპულ ქვეყნებს ტერიტორიული სტატუსის შეცვლასთან დაკავშირებით, ბუნებრივია, ევროპული ქვეყნები ჯერ კიდევ არ აწარმოებენ ასეთ საუბარს, ეს მათთვის პოლიტიკურად გაცილებით რთულია, ვიდრე ტრამპის ადმინისტრაციისთვის, მაგრამ ტრამპის ადმინისტრაციის წარმომადგენლებმა გააკეთეს საკმაოდ ცალსახა განცხადებები, კერძოდ, რომ 22 წლამდე ტერიტორიულ სტატუს ქვოზე დაბრუნება შეუძლებელია. ანუ, ყველას ესმის, რომ გარკვეული ტერიტორიული ცვლილებები მოხდება.







