აზერბაიჯანის მიერ დაფინანსებულმა პოლ გობლმა განაცხადა, რომ ვენსის ვიზიტი სომხეთისთვის თავზარდამცემია და ის ფართოდ გაავრცელეს სომხეთში. ლუსინე ჰაკობიანი
Factor TV-სთან ინტერვიუში არასამთავრობო ორგანიზაცია „სამართლის ევროპის“ ხელმძღვანელი ლუსინე ჰაკობიანი შეეხო აშშ-ის მაღალი თანამდებობის პირების ვიზიტების გარშემო შექმნილ კრიტიკულ ველს და აღნიშნა, რომ სომხეთი მუდმივად ხდება ჰიბრიდული თავდასხმების სამიზნე, რომელთა მიზანია ქვეყნის საგარეო პოლიტიკის დივერსიფიკაციის თავიდან აცილება და მისი რუსეთის გავლენის ქვეშ შენარჩუნება.
ჰაკობიანმა გააანალიზა ის ბრალდებები, რომ თითქოს და აშშ-ის რეალური მიზანი აზერბაიჯანთან პარტნიორობაა, ხოლო სომხეთი რუსეთისა და ირანის წინააღმდეგ გამოიყენება. მისი თქმით, ამ თეზისების გამავრცელებელთა ვინაობა და ინტერესები ყურადღებით უნდა იქნას შესწავლილი. მაგალითად, ჰაკობიანი აშშ-ის ყოფილი დიპლომატის, პოლ გობლის კომენტარებს ასახელებს, რომლებიც სომხეთში ხშირად დამოუკიდებელი ექსპერტის მოსაზრებად არის წარმოდგენილი.
„მარტივი ძიებითაც კი ჩანს, ვინ არის პოლ გობლი. პოლ გობლი არის ადამიანი, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში აზერბაიჯანის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან არსებული დიპლომატიური აკადემიის რექტორის თანამდებობას იკავებდა“, – აღნიშნავს ის და დასძენს, რომ ადამიანი, რომელიც აზერბაიჯანის ბიუჯეტიდან იკვებება, არ შეიძლება იყოს დამოუკიდებელი. ჰაკობიანის თქმით, სომხეთი 2020 წლის ომის შემდეგ ასეთი თავდასხმების სამიზნეა, რომელთა ძირითადი წყაროებია რუსეთი, აზერბაიჯანი, ასევე თურქული და ზოგიერთი ირანული წრეები.
„ის წრეები, რომლებიც დასავლეთს ზოგადად ბოროტებად მიიჩნევენ და არ ცდილობენ რაიმე ფორმით წვლილი შეიტანონ ამ რეგიონში დასავლეთის გავლენის ზრდაში, ეს წრეები ავრცელებენ ამ დეზინფორმაციას თავიანთი თანამგზავრების, ექსპერტების, ეკონომისტების და კონსტიტუციონალისტების დახმარებით, რომლებიც მათგან იკვებებიან“, – განმარტავს ის.
დასავლეთთან თანამშრომლობის შედეგად „თურქიზაციის“ შიშებზე საუბრისას, ჰაკობიანი პარალელებს ავლებს ევროკავშირთან. „იგივე ევროკავშირი თურქეთთან ერთსა და იმავე საბაჟო კავშირშია. მაგრამ იქ ისე არ არის, რომ ეკონომიკა თურქიზებულია, არც საფრანგეთშია ყველაფერი თურქიზებული“, – ამტკიცებს ის. მისი თქმით, ამ ყველაფრის საფუძველი სომხური საზოგადოების მსხვერპლის სტატუსის შენარჩუნების სურვილია.
„იგივე წრეები მუდმივად შთააგონებენ ხალხს, რომ ჩვენ ვართ სახელმწიფო მსხვერპლის სტატუსით, ჩვენ ვართ ერთეული და მუდმივად გვჭირდება ისეთი დამცველი, როგორიც რუსეთია. ოჰ, თუ რუსეთი არ იქნება, ჩვენ ვერ შევძლებთ ჩვენი საზღვრების დაცვას თურქეთისგან“. ჰაკობიანი აღნიშნავს, რომ თუ ადრე მთავარი შიში „რუსეთის გაღიზიანება“ იყო, ახლა იგივე წრეები იყენებენ ირანის ფაქტორს და ამტკიცებენ, რომ ევროკავშირის დამკვირვებლები ან ამერიკული დრონები ირანს უთვალთვალებენ. მისი აზრით, ეს ყველაფერი საერთო გეგმის ნაწილია.
„ნათელია, რომ ამის მიზანია დივერსიფიცირებული და დამოუკიდებელი პოლიტიკის ხელახლა გატარების თავიდან აცილება და მისი რუსეთის დაქვემდებარებაში მოქცევა და რუსეთის სატელიტ სახელმწიფოდ გადაქცევა, როგორც ეს წლების განმავლობაში ხდებოდა“. სომხეთში პოლიტპატიმრების ყოფნის შესახებ ბრალდებებზე საუბრისას, ლუსინე ჰაკობიანი ხაზს უსვამს, რომ ავტორიტეტულმა საერთაშორისო ორგანიზაციებმა, კერძოდ, ევროპის საბჭომ, ასეთი შეფასება არ გააკეთეს, 2008 წლის მოვლენებისგან განსხვავებით.
„2007-08 წლებში, როდესაც ჩვენც შევაფასეთ, რომ იყვნენ პოლიტპატიმრები, ევროპის საბჭომაც გააკეთა ეს ჩანაწერები… ასე რომ, არის ერთი რამ, არა? რომ ევროპის საბჭო ამას არ აღრიცხავს“, – ამბობს ის.
ჰაკობიანი არ გამორიცხავს, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში, პრევენციული ღონისძიების სახით დაკავება შეიძლება იყოს უკიდურესი ნაბიჯი, მაგრამ ეს, მისი თქმით, არ ნიშნავს პოლიტიკურ დევნას. „ის ფაქტი, რომ ეს პირები აცხადებენ, რომ ისინი პოლიტიკაში არიან ჩართულნი, არ აქცევს მათ პოლიტიკურ პატიმრებად და არ ანიჭებს მათ რაიმე იმუნიტეტს“. ის მოგვიწოდებს, არ დაგვავიწყდეს, როგორი იყო სიტუაცია ქვეყანაში 2018 წლამდე და ხაზს უსვამს, რომ არსებული პრობლემების მიუხედავად, დღეს დადებითი დინამიკაა და „ჩვენ ძალიან შორს ვართ 37 წლისგან“.
