ვეთანხმები ლავროვს. კუხო სომხეთს არ ემუქრება, რადგან ეს სტრუქტურა არ არსებობს. თუ ის იარაღის შეძენას ხელს შეუშლის, უნდა დავტოვოთ. ლილით დალაქიანი
ანალიტიკური ცენტრის „მიტქის“ ხელმძღვანელი, პოლიტოლოგი ლილით დალაქიანი ეჭვობს, რომ სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის სამშვიდობო ხელშეკრულებას წელს მოეწერება ხელი, მიუხედავად აზერბაიჯანის პრეზიდენტის, ილჰამ ალიევის განცხადებებისა, რომ ხელმოწერა წელსაც შესაძლებელია.
Factor TV-სთან ინტერვიუში მან ალიევის მიერ ხელშეკრულების სომხეთის კონსტიტუციაში შესწორებასთან დაკავშირება შეფერხების ტაქტიკად შეაფასა.
„მე ჩემს აზრზე ვრჩები, რომ მას რეფერენდუმის ჩატარებამდე ხელი არ მოეწერება. ეჭვი მეპარება, რომ ამის შემდეგ მოეწერება ხელი“, – აღნიშნა დალაქიანმა. მისი თქმით, ის არ ენდობა ილჰამ ალიევის პოლიტიკას და ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ბაქო მუდმივად ქმნის დაბრკოლებებს სამშვიდობო პროცესისთვის. პოლიტოლოგმა ასევე ყურადღება გაამახვილა იმ ფაქტზე, რომ აზერბაიჯანის კონსტიტუციას სერიოზული პრობლემები აქვს. „თუ ყარსის და მოსკოვის ხელშეკრულებებზე მითითება აზერბაიჯანის კონსტიტუციიდან ამოღებული იქნება, ეს უფრო სერიოზული პრობლემაა, ანუ, არსებითად, აზერბაიჯანის ამჟამინდელ ტერიტორიას ლეგიტიმური გამართლება არ აქვს“. დალაქიანი დარწმუნებულია, რომ ნიკოლ ფაშინიანი არჩევნებამდე საკონსტიტუციო რეფერენდუმს არ ჩაატარებს და ამის შემდეგ სიტუაცია შეერთებულ შტატებში შიდა პოლიტიკურ მოვლენებზე იქნება დამოკიდებული. „ჩემი აზრით, ყველა, რუსეთიდან დაწყებული, ელოდება, წააგებს თუ არა ტრამპი კონგრესს“, – თქვა მან და მიანიშნა, რომ საერთაშორისო აქტორებმა ლოდინის პოზიცია დაიკავეს. რუსული მხარის განცხადებებზე მითითებით, რომ დასავლეთი სომხეთს რუსეთის წინააღმდეგ გეოპოლიტიკურ ბრძოლაში ინსტრუმენტად იყენებს, დალაქიანმა აღნიშნა, რომ ისინი უფრო აქტიურები გახდნენ, რადგან 2026 წელი ახლოვდება, რაც მთელი მსოფლიოსთვის ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება და გავლენის სფეროების სწრაფი გადანაწილება მოხდება.
„ეს ჰიბრიდული შეტევის ფორმაა, მათ სურთ სომხურ საზოგადოებაში უნდობლობის დათესვა“, – მიაჩნია მას. დალაქიანმა დასძინა, რომ ყველა დიდი ძალა ცდილობს პატარა ქვეყნების გამოყენებას და სომხეთის ინტერესებშია ახალ ცენტრებთან ურთიერთობების დამყარება. პოლიტოლოგმა ასევე კომენტარი გააკეთა ლავროვის სიტყვებზე, რომ უსაფრთხოების კოლექტიური ხელშეკრულება სომხეთის სუვერენიტეტს არ ემუქრება.
„მე ვეთანხმები ბატონ ლავროვს, რომ კუხო არ გვემუქრება, რადგან კუხო არ არსებობს. თუ რამე არ არსებობს, ის ვერ დაგვემუქრება“. ლილით დალაქიანმა მკაცრად გააკრიტიკა სომხეთის შიდა ვითარება და გამოთქვა იმედგაცრუება ამჟამინდელი ხელისუფლების მიმართ. „მე ძალიან იმედგაცრუებული ვარ სომხეთის ამჟამინდელი ხელისუფლებით, ვხედავ, რომ მათ ეს საფრთხეები ვერ გაანეიტრალეს“, – თქვა მან რუსეთის გავლენის ქვეშ მყოფ და ყოფილ ხელისუფლებასთან დაკავშირებულ ძალებზე საუბრისას.
მისი აზრით, ხელისუფლებას არ შეუძლია ამ ძალების კონტროლი, რამაც შეიძლება ქვეყანაში სიტუაციის დესტაბილიზაცია გამოიწვიოს. რეგიონულ ინფრასტრუქტურაზე, კერძოდ, რკინიგზაზე საუბრისას, დალაქიანმა შეშფოთება გამოთქვა იმის გამო, რომ ზოგიერთი გარე ძალა (სავარაუდოდ, თურქეთი ან აზერბაიჯანი) ეწინააღმდეგება ნახიჩევანის შემდეგ სომხეთის გავლით რკინიგზის გაგრძელებას. პოლიტოლოგი გვთავაზობს, რომ სომხეთმა დივერსიფიკაცია მოახდინოს საგარეო პოლიტიკაზე, შეიძინოს იარაღი არა მხოლოდ შეერთებული შტატებისგან, არამედ განიხილოს კანადის ვარიანტიც, მოიზიდოს ინვესტიციები საუდის არაბეთიდან და განავითაროს საკუთარი სამხედრო მრეწველობა, მაგალითად უკრაინა მოჰყავს. „ის [ზელენსკი] თავის ქვეყანაში ქარხნებს აშენებს. მას უკრაინაში ევროპული ინვესტიციები შემოაქვს, რათა იარაღის წარმოება შეძლოს. ეს ძალიან კარგი გამოსავალია“, – აღნიშნა დალაქიანმა. მისი აზრით, მსოფლიო „ძალაუფლების“ ეპოქაში შევიდა და სომხეთი ყველაზე უარესი სცენარებისთვისაც მზად უნდა იყოს და იმედი არ უნდა დაამყაროს მშვიდობაზე, რაც შეიძლება არც მოხდეს.
