მირზოიანის თქმით, აზერბაიჯანს არ გააჩნია პოლიტიკური ნება სამშვიდობო შეთანხმების დასადებად
სომხეთი აზერბაიჯანთან ცეცხლის შეწყვეტის შესაძლებლობებს კი არ განიხილავს, არამედ მშვიდობის მიღწევის პროცესს. ამის შესახებ “TRT World”-თან ინტერვიუში საგარეო საქმეთა მინისტრმა არარატ მირზოიანმა სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის სამშვიდობო პროცესზე საუბრისას განაცხადა.
„ჩვენ ვაწარმოებთ მოლაპარაკებებს სამშვიდობო შეთანხმების პროექტზე, ასევე არის სხვა სადისკუსიო პლატფორმები. შეხვედრები გაიმართა ქვეყნების ლიდერების დონეზე, მოლაპარაკებები საგარეო საქმეთა მინისტრებს შორის“, – განაცხადა მირზოიანმა.
მინისტრის თქმით, მხარეებმა ბევრ რამეზე შეთანხმება მოახერხეს, მაგრამ არის საკვანძო, ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხები, რაზეც მხარეთა პოზიციები ჯერ კიდევ შორს არის ერთმანეთისგან.
მინისტრმა მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანი წარმოადგინა.
„პირველი, ეს არის ტერიტორიული მთლიანობის, საზღვრების აღიარების და შემდგომი დემარკაციის პროცესის უზრუნველყოფის საკითხი. 1991 წელს ორმა ქვეყანამ ხელი მოაწერა დოკუმენტს, რომლითაც აღიარეს ერთმანეთის ტერიტორიული მთლიანობა და საზღვრები. ეს არის ალმა-ატას დეკლარაცია. ზედმეტი დეტალების გარეშე, ეს არის დოკუმენტი, რომლითაც სსრკ-ს თორმეტმა რესპუბლიკამ მიიღო, უპირველეს ყოვლისა ის, რომ სსრკ-მ არსებობა შეწყვიტა და მეორეც, მათ შორის ადმინისტრაციული საზღვრები აღიარებულ იქნა სახელმწიფოთაშორისო, საერთაშორისო საზღვრად. ამ რესპუბლიკებს შორის იყვნენ სომხეთი და აზერბაიჯანი. მოლაპარაკებების ბოლო რაუნდის დროს ორი ქვეყნის ლიდერებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურეს თავიანთი ერთგულება ალმა-ატას დეკლარაციის, მისი პრინციპების, განსაკუთრებით 2022 წელს პრაღაში, შემდეგ სოჭში, ბრიუსელში, ასევე სხვა შემთხვევებში. აქედან გამომდინარე, ორმა ქვეყანამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ისინი აღიარებენ ერთმანეთის ტერიტორიულ მთლიანობას და შეთანხმდნენ განახორციელონ შემდგომი დელიმიტაციის პროცესი ალმა-ატას დეკლარაციის შესაბამისად, 1991 წ. საზღვრის საფუძველზე. თუმცა, ახლა, როცა ჩვენ გვინდა მივმართოთ ალმა-ატას დეკლარაციას სამშვიდობო ხელშეკრულებაში და განვაცხადოთ ის, რაც ცოტა ხნის წინ აღვწერე, მეტი არაფერი, ვხედავთ აზერბაიჯანის მხრიდან ამ დოკუმენტის ხელმოწერის უხალისობას; უგულველყოფენ ამ წინადადებას, ამოიღეს ეს ნაწილი ტექსტიდან. ყოველ შემთხვევაში, ეს აჩენს კითხვებს სრ დიპლომატებს შორის, რადგან არსებობს ეჭვი, რომ ჩვენს რეგიონში მომხდარი დანაშაულების შემდეგ, სომხების იძულებითი დეპორტაციის შემდეგ მთიანი ყარაბაღიდან, მათი სამშობლოდან, აზერბაიჯანს შეიძლება ჰქონდეს შემდგომი გეგმები, გააგრძელოს თავისი ამბიციები სუვერენული სახელმწიფოს მიმართ. სომხეთის ტერიტორიაზე. მსგავსი სცენარის ან არასწორი აღქმის თავიდან აცილების მიზნით, თუ ეს არასწორი აღქმაა, მაშინ აზერბაიჯანს შეუძლია უბრალოდ ხელი მოაწეროს ჩემს ნახსენებ ტექსტს, მოახდინოს მისი რატიფიცირება“, – აღნიშნა მირზოიანმა.
კითხვაზე, რომელ პლატფორმას მიიჩნევს სომხეთი ყველაზე კომფორტულად კონსტრუქციული დისკუსიებისთვის, მირზოიანმა უპასუხა, რომ ყველა პლატფორმას.
“ერთადერთი პრობლემა, ყოველ შემთხვევაში, ჩემი პირადი შთაბეჭდილებით, არის პოლიტიკური ნების არარსებობა მეორე მხარეს სამშვიდობო შეთანხმების ხელმოწერისთვის”, – დაასკვნა მირზოიანმა.
