რუსეთმა შანტაჟის გარდა სხვა ენა არ იცის, მაგრამ მას არ აქვს ბერკეტი, რომ ფაშინიანს „3 სექტემბრისკენ“ უბიძგოს. გარეგინ მისკარიანი
„+374 პოლიტიკური თვითგამორკვევის კლუბის“ პრეზიდენტმა, გარეგინ მისკარიანმა, Factor TV-ის ეთერში ისაუბრა ევროკავშირის ბაზრის სომხეთისთვის გახსნის გადაწყვეტილებაზე, რუსეთის შესაძლო ზეწოლასა და სომხეთ-რუსეთის ურთიერთობების მომავალზე. მან ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ევროპის ეს ნაბიჯი არა მხოლოდ სასწრაფო დახმარებაა, არამედ სომხეთის სუვერენიტეტისა და ევროპული გზის გრძელვადიანი პოლიტიკური მხარდაჭერა. ევროკომისიის პრეზიდენტის განცხადებაზე მითითებით, რომ ევროკავშირი თავის ბაზარს სომხური საქონლის მინიმუმ 80%-ისთვის ხსნის, გარეგინ მისკარიანმა აღნიშნა, რომ ეს, პირველ რიგში, პოლიტიკური ნაბიჯია.
„სომხეთის მხარდაჭერა ევროპისკენ მიმავალ გზაზე, ანუ სომხეთის ევროპულ ინტეგრაციაზე, ამ პროცესის ღრმა პოლიტიკური აზრია. ამასობაში, არსებობს ეკონომიკური, სამხედრო და რატომაც არა ინსტიტუციური გადაწყვეტილებების საკითხები, რომლებიც ასევე კეთდება და ახალი არ არის და ეს ამის ნათელი დასტურია.“
კითხვაზე, საკმარისია თუ არა ეს ღონისძიება სომხეთის ეკონომიკის შესაძლო რუსული სანქციებისგან დასაცავად, მისკარიანმა აღნიშნა, რომ ამ ნაბიჯის მნიშვნელობა უფრო ღრმაა.
„მე ამას მხოლოდ საგანგებო დახმარებად არ მივიჩნევდი, რადგან მას გრძელვადიანი შედეგები აქვს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ის ფაქტი, რომ სომხური სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტები შეიძლება ევროპაში გაიგზავნოს, ძალიან კარგია, მაგრამ ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ ასევე უნდა ვისწავლოთ ჩვენი პროდუქციის გადამუშავება, უფრო მაღალი ღირებულების შექმნა და ევროპაში გატანა. მე ამას ამ გზაზე პირველ ნაბიჯად მივიჩნევ.
სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, გრძელვადიან პერსპექტივაში, ამ ნაბიჯით უფრო მეტ სარგებელს მივიღებთ, ვიდრე უბრალოდ ჩვენი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის ამ ეტაპზე რაიმე ფორმით გაყიდვა. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, იხსნება შესაძლებლობა. დიახ, იხსნება შესაძლებლობა როგორც ბაზრის შესასწავლად, ასევე პროცედურების გასაგებად“. მისკარიანი დარწმუნებულია, რომ ევროპა ახლა დარწმუნებულია, რომ სომხეთის მთავრობა უკან არ დაიხევს, როგორც ეს 2013 წლის 3 სექტემბერს მოხდა.
„მოქმედმა ხელისუფლებამ გაიგო, რომ ისინი ვერანაირად ვერ შეძლებდნენ რუსეთთან, როგორც პარტნიორთან, საერთო ენის პოვნას და რუსეთი ყველაფერს გააკეთებს მათ ჩასანაცვლებლად. მათ სხვა ალტერნატივა ვერ დაინახეს, გარდა იმისა, რომ დასავლეთის მხარდაჭერა ეთხოვათ. დასავლეთს საკმაოდ დიდი დრო დასჭირდა იმის დასარწმუნებლად, რომ სომხეთი თამაშებს არ თამაშობს, ასე ვთქვათ, ანუ მოქმედი ხელისუფლება მზადაა ამ თანამშრომლობის მიმართულებით წავიდეს“. მომხსენებლის თქმით, რუსეთის ზეწოლის ბერკეტები, როგორიცაა ლარსის საკონტროლო პუნქტის დახურვა ან გაზის ფასების ზრდა, პროგნოზირებადი იყო და აღარ გააჩნიათ თავისი ყოფილი ძალა.
„ლარსის დახურვა პროგნოზირებადი იყო და დარწმუნებული ვარ, რომ დიდი ხნით ადრე, სანამ ხელისუფლება ამ პროცესს დაიწყებდა, როდესაც ისინი ევროპისგან მხარდაჭერას ითხოვდნენ, შესაძლო სცენარებიც განიხილებოდა. მეჩვენება, რომ გაზის სცენარიც ისეთი თემაა, რომელიც მათ ამოწურეს. ანუ ამ გაზის ფასის გაზრდა და ა.შ. არსებობს სპარსული გაზის ვარიანტი და არსებობს აზერბაიჯანული გაზის საქართველოს გავლით მიღების ვარიანტი. რაც უფრო მეტად მიდის რუსეთი, მით უფრო სუსტდება და რუსეთის მხრიდან საფრთხე მცირდება, ანუ ჩვენთვის შესაძლო ნეგატიური მოვლენები მცირდება“. სომხეთ-რუსეთის ურთიერთობების მომავალზე საუბრისას, მისკარიანმა ეს რუსეთის შიდა მოვლენებს დაუკავშირა.
„იმისათვის, რომ სომხურ-რუსული ურთიერთობების მომავალი იწინასწარმეტყველო, უნდა შეძლო რუსეთის მომავლის პროგნოზირება. მე ვფიქრობ, რომ რუსეთს დემოკრატიზაციის გარდა სხვა მომავალი არ აქვს. ჩვენ არაფერი გვაქვს გარდა იმ სახელმწიფოებთან ურთიერთობისა, რომლებიც ამ ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდება. ჩვენი ამოცანაა უბრალოდ საკუთარი სახელმწიფოს შექმნა, მისი ფეხზე დაყენება“.
